همواره در برابر فرض شود و به آنها لعن و نفرين شود و آرزوى قطع و قمع آنها تلقين گردد ، همانطور كه در رَمْى جمرات هميشه ما بايد شيطان را مجسم فرض كنيم و به او سنگ پرتاب كنيم . غرض اين نيست كه آرزوى مردن فقط تلقين شود . آرزوى مردن فقط خوب نيست . غرض آرزوى شهادت است . آرزوى شهادت وقتى محقَّق مىگردد كه انسان خود را در مقابل صف مخالف ببيند و از پيشرفت آنها و عملى شدن نقشهء آنها در اجتماع متأثر گردد ، و توأم با اشك شوق براى خوبان و سرمشقهاى عالى انسانيت ، آتش خشمش براى مظاهر كفر و ظلم زبانه كشد . ما در ورقههاى « تعليمات اجتماعى » « 1 » به مسألهء حبّ و بغضهاى منطقى در مقابل حبّ و بغضهاى عاطفى ان شاء اللَّه اشاره خواهيم كرد .
پس شهادت را اگر به مقياس فردى بسنجيم بايد موفقيت بشماريم و جشن بگيريم و شادى كنيم ، ولى اگر به مقياس اجتماعى در نظر بگيريم بايد از يك نظر آن را شكست جامعه بدانيم ، جامعهاى منحط كه خود سيد الشهداء فرمود : « وَ عَلَى الْاسْلامِ السَّلامُ اذْ قَدْ بُلِيَتِ الْامَّةُ بِراعٍ مِثْلِ يَزيدَ » « 2 » و امثال اين كلمات ؛ و از نظر مصالح اجتماعى و تجديد و احياء روح مبارزه و نبرد در راه حق البته ايجاد مكتب گريه و تأثر ، مؤثرتر و مفيدتر است .
نظير اين بيان را ما در ذيل حديث « الْعَدْلُ افْضَلُ امِ الْجودُ » در سخنرانى 19 رمضان 81 ايراد كرديم « 3 » 8 . ايضاً عطف به نمرهء 5 : روز ولادت عيسى عليه السلام به عقيدهء مسيحيان 25 دسامبر يعنى شش روز مانده به آخر سال مسيحى است . اولِ سال آنها اول ژانويه است . عيد ولادت را « عيد كريسمس » مىگويند . در اين روز پاپ طبق معمول پيامى به مردم جهان مبنى بر دعوت به صلح و محبت مىفرستد و در خاتمه دعايى مىكند . گاهى مىنويسند پاپ از روى تخت طلا مردم را دعوت كرد به رسيدگى حال فقرا ! ! ! در جشن كريسمس دو چيز نمودار است : يكى درخت كاج كه مظهر و سمبل اين جشن
هامش
( 1 ) . [ مطالب اين ورقهها در سلسله يادداشتهاى استاد شهيد به چاپ خواهد رسيد . ]
( 2 ) . مقتل مقرم ، ص 146 .
( 3 ) . [ اين سخنرانى در كتاب بيست گفتار ، گفتار اول به چاپ رسيده است . ]