از اينجا مىفهميم كه چرا ائمّهء اطهار اين همه دستور اكيد دادهاند كه عاشورا بايد زنده بماند و چرا اين همه اجر و پاداش و ثواب براى عزادارى أبا عبد اللَّه منظور شده است . آيا آنها اين سخن را فقط به خاطر يك عزادارى مثل عزاداريهاى ما در وقتى كه پدر يا مادرمان مىميرد ، گفتند ؟ نه ، مردنهاى ما ارزشى ندارد ؛ در مردنهاى ما فكر و ايده و هدفى وجود ندارد . ائمّهء اطهار از اين جهت گفتند عاشورا زنده بماند كه اين مكتب زنده بماند ؛ براى اينكه اگر چه شخص حسين بن على نيست ولى حسين بن على بايد به قول امروز يك سمبل باشد ، به صورت يك نيرو زنده باشد ؛ حسين اگر خودش نيست ، هر سال محرم كه طلوع مىكند ، يك مرتبه مردم از تمام فضا بشنوند : « أَ لا تَرَوْنَ انَّ الْحَقَّ لا يُعْمَلُ بِهِ وَ انَّ الْباطِلَ لا يُتَناهى عَنْهُ ؟ لِيَرْغَبِ الْمُؤْمِنُ فى لِقاءِ اللَّهِ مُحِقّاً » ؛ براى اينكه از راستى و حقيقت ، شور حيات ، شور امر به معروف ، شور نهى از منكر ، شور اصلاح مفاسد امور مسلمين ، در ميان مردم شيعه پيدا بشود .
فلسفهء عاشورا
پس اگر از ما بپرسند شما در روز عاشورا كه دائماً حسين حسين مىكنيد و به سر خودتان مىزنيد ، چه مىخواهيد بگوييد ؟ بايد بگوييم : ما مىخواهيم حرف آقايمان را بگوييم ، ما هر سال مىخواهيم تجديد حيات كنيم
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ )
. بايد بگوييم عاشورا روز تجديد حيات ماست . در اين روز مىخواهيم در كوثر حسينى شستشو كنيم ، تجديد حيات كنيم ، روح خودمان را شستشو بدهيم ، خودمان را زنده كنيم ، از نو مبادى و مبانى اسلام را بياموزيم ، روح اسلام را از نو به خودمان تزريق كنيم . ما نمىخواهيم حس امر به معروف و نهى از منكر ، احساس شهادت ، احساس جهاد ، احساس فداكارى در راه حق ، در ما فراموش بشود ؛ نمىخواهيم روح فداكارى در راه حق در ما بميرد .
اين فلسفهء عاشوراست ، نه گناه كردن و بعد به نام حسين بن على بخشيده شدن ! گناه كنيم ، بعد در مجلسى شركت كنيم و بگوييم خوب ديگر گناهانمان بخشيده شد . گناه آن وقت بخشيده مىشود كه روح ما پيوندى با روح حسين بن على بخورد ؛ اگر پيوند بخورد ، گناهان ما قطعاً بخشيده مىشود ولى علامت بخشيده شدنش اين است كه دومرتبه ديگر دنبال آن گناه نمىرويم . اما اينكه از مجلس حسين بن على بيرون برويم و دومرتبه دنبال آن گناهان برويم ، نشانهء اين است كه روح ما با روح حسين بن