روان ناخودآگاه و شناخت آيهاى
انسان را از دو جنبه مىتوان مطالعه كرد : جنبهء جسمى و بدنى ، و جنبهء روحى و روانى . آنچه به جنبههاى جسمى انسان مربوط مىشود ، در علم پزشكى ، و آنچه به جنبههاى روحى و روانى انسان مربوط مىشود در « علم النفس » بررسى مىشود كه امروز به آن « روانشناسى » مىگويند . البته امروز علوم توسعه پيدا كرده است . مثلًا خود پزشكى شعبههاى متعدد يافته است . علاوه بر پزشكى علوم ديگرى نظير نژادشناسى نيز به بدن انسان مربوط مىشود كه [ امروزه ] مطرح است ، ولى ما عجالتا به اينها كارى نداريم .
در صد سالهء اخير ، در حوزهء روح و روان انسان ، علمى به وجود آمده است كه آن هم نوع خاصى از روانشناسى است ولى با روانشناسىها و علم النفسهاى گذشته تفاوت عظيمى دارد و لذا اسم آن را « روانكاوى » گذاشتهاند . روانكاوى خود نوعى علم النفس و روانشناسى است كه به روان ناخودآگاه انسان مربوط مىشود نه به روان خودآگاه او ؛ يعنى كشف شده است كه روان انسان دو حوزه و دو بخش دارد :