آورد ؟ اين دومى هم هست . قرآن در آياتى صريحا مىفرمايد يك سوره هم مثل اين قرآن نمىتوانيد بياوريد . در بعضى جاها دارد كه ده سوره ، شما كه مىگوييد اين قرآن افتراء است ده تا سوره هم شما بياوريد . در يك جا مىگويد يك سوره شما بياوريد ، كه اين آيات را هم بخوانيم براى اينكه ماهيت دعواى قرآن روشن بشود . در سورهء هود آيه 13 مىفرمايد :
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ »
آيا اينها مىگويند كه اين افتراست ، اين سخن را به خدا بسته است و مىگويد سخن خداست و حال آنكه سخن خدا نيست ؟
« قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ »
شما هم ده تا سوره مثل همين بياوريد از همين افتراها
« وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
نگوييد هنر ما نمىرسد ، هر كسى هم كه دلتان مىخواهد دعوت كنيد به همكارى كه در مقابل خدا چنين سورههايى بياورند
« إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
اگر راست مىگوييد در اين ادعاى خودتان ، يعنى اگر واقعا شما كه مىگوييد اين افتراست همين را روى عقيده مىگوييد . قرآن با كلمهء
« إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
مىخواهد بگويد اين حرفى كه اينها مىگويند روى عقيده نمىگويند ، عقيده ندارند به افترا بودن قرآن ، چون نمىخواهند زير بار بروند و چون عناد دارند اين ادعا را مىكنند .
در سورهء يونس آيه 38 مىفرمايد :
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ »
آيا اينها مىگويند اين افتراست ؟
« قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ »
ده تا سوره هم نمىگوييم ، بگو يك سوره مثلش بياوريد ( سوره هم كه مىگويد ، مىدانيد در قرآن كوچك و بزرگ دارد ، سورهء
« إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ »
هم يك سوره است ، سورهء
« إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ »
هم يك سوره است ) ، شما فقط يك سوره مانند اين بياوريد كافى است . اينجا هم باز مىفرمايد :
« وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
نمىگويم خودتان تنها بياوريد ، هر كس را هم كه دلتان مىخواهد دعوت به همكارى كنيد ، با همكارانتان سورهاى مانند قرآن بياوريد . باز اينجا هم مىفرمايد :
« إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
اگر راست مىگوييد در ادعاى خودتان ، يعنى شما دروغ مىگوييد و در ادعاى خودتان صادق نيستيد .
در سورهء بقره اينطور مىفرمايد :
« وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ »
( 1 ) اگر شما در شك هستيد ، واقعا ترديد داريد دربارهء آنچه كه ما بر بندهء خودمان فرود آوردهايم ( اشاره است به اينكه اين چيزى كه ما فرود آوردهايم بر بندهاى ، از آن طريق است كه او بندهء ماست يعنى از طريق عبوديت به اينجا رسيده است )
هامش
( 1 ) . بقره / 23 .