غرضم اين جهت است كه در يك حالت غير عادى ، در اثر تمرينها و تقويتهايى از قواى روح ، اين مقدار روح روى بدن اثر مىگذارد ؛ تصميم مىگيرد مدتى كار آن را كم يا تعطيل كند . اين كه احتياج دارد در روز فلان مقدار غذا بخورد و انرژى از غذا بگيرد ، همين طور در يك حال آن را نگه مىدارد . اين نشانهء آن است كه واقعا روح و امور روحى به صورت يك قوه در انسان وجود دارند و بدن را به اين شكل تحت تأثير خود قرار مىدهند .
از اينها بالاتر اين حرفهايى است كه امروز ديگر تقريبا مىشود گفت مسلّم و قطعى شده است : به وسيلهء خواب مصنوعى ، يا حتى خواب مصنوعى هم نباشد به وسيله تلقينات ، آنچنان شعور باطن را تحت تأثير قرار مىدهند كه شعور باطن روى بدن اثر مىگذارد و خيلى از جريانهاى عادى بدن را و لو بگوييد مربوط به اعصاب باشد ( اعصاب هم مربوط به بدن است ) تحت تأثير قرار مىدهد . گذشته از اينكه در خواب چيزهايى را تلقين مىكنند يا مثلًا در حال خواب مصنوعى شخص را جراحى مىكنند ( 1 ) ، درجه ديگر اين است كه در حال بيدارى در اثر تلقين ، در يك عضو ، لمسى ايجاد مىكنند يعنى باز روح خواسته است كه اين عضو حس نكند ، حس نمىكند ، و باز درجات ديگر و مراتب ديگرى كه هست .
اينها به عنوان نمونهها و نشانههايى است كه البته با آنچه كه ما معجزه مىناميم و معجزهء انبياء مىگوييم فاصلهء خيلى زياد دارد ولى به عنوان نمونه است براى اين مطلب كه : پس امور روحى هم نوعى از قدرتها هستند و در وجود انسان قدرتها و قوههايى وجود دارد غير از قوهها و قدرتهاى مادى بدنى . همين مقدار كه نمونهها براى ما به دست آمد ما مىتوانيم لا اقل اين موضوع را تحت مطالعه قرار دهيم و حتى استبعاد ما نفى شود .
هامش
( 1 ) . اين از قطعيات و مسلّمات تاريخ طب است كه افرادى را به وسيله خواب مصنوعى تحت عمل جراحى مىبردند در صورتى كه در خواب طبيعى هر اندازه انسان خوابش عميق باشد وقتى بخواهند عضوش را قطع كنند بيدار مىشود ولى او را آنچنان تحت خواب مصنوعى فرو مىبرند كه با قطع كردن عضو هم بيدار نمىشود چون اين خوابى است كه در اثر تلقين پيدا شده يعنى در روح او اين اراده را ايجاد كرده و آن ارادهء روح است كه مىخواهد بدن خواب بماند ، بدن خواب مىماند .