روش تبليغ
در تبليغ اسلام سهلگير بود نه سختگير ، بيشتر بر بشارت و اميد تكيه مىكرد تا بر ترس و تهديد . به يكى از اصحابش كه براى تبليغ اسلام به يمن فرستاد دستور داد كه :
يسّر و لا تعسّر ، و بشّر و لا تنفّر ( 1 ) .
آسان بگير و سخت نگير ، نويد بده ( ميلها را تحريك كن ) و مردم را متنفّر نساز ! در كار تبليغ اسلام تحرّك داشت . به طائف سفر كرد . در ايّام حج در ميان قبايل مىگشت و تبليغ مىكرد . يك بار على ( عليه السّلام ) و بار ديگر معاذ بن جبل را به يمن براى تبليغ فرستاد . مصعب بن عمير را پيش از آمدن خودش براى تبليغ مردم مدينه به مدينه فرستاد . گروه فراوانى از يارانش را به حبشه فرستاد . آنها ضمن نجات از آزار مكّيان ، اسلام را تبليغ كردند و زمينهء اسلام نجاشى پادشاه حبشه و نيمى از مردم حبشه را فراهم كردند . در سال ششم هجرى به سران كشورهاى جهان نامه نوشت و نبوّت و رسالت خويش را به آنها اعلام كرد . در حدود صد نامه از او باقى است كه به شخصيّتهاى مختلف نوشته است .
تشويق به علم
به علم و سواد تشويق مىكرد . كودكان اصحابش را وادار كرد كه سواد بياموزند .
برخى از يارانش را فرمان داد زبان سريانى بياموزند . مىگفت :
« دانشجويى بر هر مسلمان فرض و واجب است . » ( 2 )
و هم فرمود :
هامش
( 1 ) . دلائل النبوّة ، ج 5 / ص 401 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 1 / ص 177 .