تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 715

مساهمون:

ص٧١٥
مهم‌ترين نقش آن ، در مقوله جذب و جمع‌آورى وجوه و اموال شرعى و هداياى شيعيان و رساندن و تحويل آن به حضور مقدّس معصومين عليهم السّلام و سپس مصرف آن در موارد مناسب و لازم بود . در كنار اين نقش ، ايجاد ارتباط بين شيعيان و ائمه عليهم السّلام ، همان‌گونه كه گذشت ، از مهم‌ترين اهداف و آثار تشكيل اين سازمان بود . در اين ميان ، نبايد از مقوله توقيعات و چگونگى صدور و مضامين آنها غافل بود . نقش علمى و ارشادى وكلاء ، نقش سياسى و حفاظتى نسبت به مجموعه جامعه شيعى ، نقش تمهيدى براى ورود شيعه به عصر غيبت ، نقش اجتماعى و خدماتى ، و نقش مبارزاتى بر عليه منحرفان و مدّعيان دروغين وكالت و بابيّت ، از ديگر كاركردهاى اعضاى سازمان وكالت بوده است . 7 . احراز منصب وكالت و بابيّت امام معصوم عليه السّلام ، نيازمند شرايطى بوده است كه بدون آن ، تحقق اهداف مورد نظر از تشكيل اين سازمان ممكن نبود . باب‌هاى معصومين عليهم السّلام در عصر حيات سازمان وكالت ، غالبا نقش دستياران اصلى امامان در در اداره اين سازمان را ايفا مىكردند . اين نقش آفرينى ، به خصوص در عصر غيبت صغرا ، كاملا نمود يافته است ؛ به نحوى كه تنها وسيله ارتباطى شيعيان با امام دوازدهم ( عجل الله تعالى فرجه ) باب‌ها و نوّاب اربعه بوده‌اند . احراز مقام بابيّت ، كه مقامى فوق مقام وكالت بوده است ، مستلزم كسب شرايطى على حدّه بوده ؛ كه از جمله ، مىتوان به صاحب سرّ امام بودن ، مقامات رفيع علمى و معنوى داشتن ، قدرت فوق العاده بر كتمان و تقيّه ، و بالاخره قدرت بر اظهار خوارق عادات به هنگام لزوم ، اشاره نمود . در معمول وكلا نيز شرايطى هم‌چون : عدالت ، وثاقت ، رازدارى ، نهان‌كارى ، شناخت نسبى از معارف دينى ، مطيع و مطاع بودن ، و بالاخره نظم ، دقت ، كاردانى و احتياط لازم بود . 8 . در فصل هفتم از اين مجموعه ، به معرفى باب‌ها و سپس وكلاى معصومين عليهم السّلام پرداختيم ؛ كه حاصل اين تلاش ، معرفى 20 باب و 85 وكيل است كه از امتيازات اين مجموعه مىباشد . 9 . در دو فصل آخر مجموعه حاضر ، به دو نوع جريان منحرف در ارتباط با سازمان وكالت پرداخته شده است . نخست ، به جريان روى آوردن برخى از كسانى كه سابقه وكالت ائمه معصومين عليهم السّلام را داشته‌اند ، به انحراف ، خيانت و فساد ، و همچنين به علل و
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 715 | محمدرضا جبارى