تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
خارج شد . پس از سه سال ، در منطقه « صرياء » در نزديكى مدينه ، صداى هاتفى را بدون آن‌كه شخص را ببيند ، شنيد كه به وى مىگفت : « اى نصر بن عبد ربّه ! به اهل مصر بگو : آيا ايمان شما به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم پس از ديدن او بود ؟ ! » كنايه از اين‌كه ، غيبت حضرت مهدى عليه السّلام نبايد مانع ايمان‌تان به وى باشد ؛ چنان‌كه بدون ديدن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم به وى ايمان آورده‌ايد . و ابو رجاء گويد : نام پدرم را تا آن لحظه نمىدانستم ! چرا كه پس از ولادتم ، پدرم فوت كرده و نوفلى مرا از محل ولادتم در مدائن ( به مصر ) برده بود ! و پس از شنيدن اين ندا به سمت مصر حركت كردم . ( همان ، ص 491 ، ح 15 )
شرح
1226712 خ 0 ( 131 ) خ براى نمونه ، در يك مورد ، هنگامى كه « فضل همدانى » مكاتبه‌اى به خط يكى از فقها براى ناحيه مقدّسه ارسال مىدارد پاسخى براى آن صادر نمىشود ! و پس از مدتى معلوم مىشود كه آن فرد به مذهب قرامطه گرويده است . ( ارشاد ، ص 353 ) در موردى ديگر ، هنگامى كه « ابو جعفر محمد بن على اسود » به توصيه « على بن بابويه » از « حسين بن روح » مىخواهد كه براى فرزنددار شدن ابن بابويه از ناحيه مقدّسه طلب دعاء كند ، پس از سه روز بشارت اولادى براى ابن بابويه ابلاغ مىشود ؛ ولى براى درخواستى مشابه از سوى خود « محمد بن على اسود » ، براى وى پاسخى نمىآيد و حسين بن روح به وى مىگويد : راهى براى اجابت درخواست تو وجود ندارد . ( كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 195 ) 2226712 خ 0 ( 132 ) خ ر . ك : كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 257 . تعبير شيخ طوسى درباره « ابو الحسين اسدى » و برخى ديگر ، همچون « احمد بن اسحاق » و « ابراهيم بن محمد همدانى » و « احمد بن حمزة بن يسع » چنين است : « و قد كان فى زمان السفراء المحمودين أقوام ثقات ترد عليهم التوقيعات من قبل المنصوبين للسفارة من الاصل » . 2226712 خ 0 ( 133 ) خ كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 189 . در نقل شيخ طوسى درباره « قاسم بن علاء » آمده كه توقيعات ناحيه مقدّسه به‌طور مستمر در عصر سفير دوم و سوم براى وى ارسال مىشد ! ولى هنگامى كه به مدت دو ماه ارسال توقيعات قطع شد ، اين امر موجب بروز نگرانى در « قاسم بن علاء » گشت كه ناگاه خبر آوردند : « فيج العراق » رسيد ! و اين واژه ، اصطلاحى بود كه بر پيك اعزامى از سوى ناحيه مقدّسه اطلاق مىشد . به گفته علامه مجلسى ، فيج معرّب « پيك » است ، به معنى قاصد و بريد . 2226712 خ 0 ( 134 ) خ كمال الدين و تمام النعمة ، ص 475 ، ح 25 .