( براى حضرت ابو الفضل ( ع ) )
رود جارى :
ز آن دست كه چون پرنده بىتاب افتاد * بر سطح كرخت آبها تاب افتاد
دست تو چو رود تا ابد جارى شد * ز آن روى كه در حمايت از آب افتاد
* * * ( براى حضرت زينب ( س ) )
زمزمه توحيد :
با زمزمهى بلند توحيد آمد * بالاى سر شهيد جاويد آمد
از زخم عميق خويش سر زد زينب * چون صاعقه در غيبت خورشيد آمد ( 1 )