جهان بريد سيه جامه در عزاى حسين
1239
« مشفق كاشانى »
جهان پر درد مىبينم دوا كو
740
« سنايى غزنوى »
جهان را از چه رو ماتم گرفته
1178
« قاسم رسا »
چرا از ديده اشك غم نبارم چون سحاب امشب
1119
« صابر همدانى »
چرا بغض و دورويى كردى اى آب
1482
« محمد رضا سهرابى نژاد »
چراغ ديدهى عُبّاد ، حضرت سجّاد
829
« واعظ قزوينى »
چرخ از شفق نه صاعقه در خرمنش گرفت
795
« اهلى شيرازى »
چشمى گشوديم و ديديم خورشيدمان سر بريدهست
1679
« فاطمه سالاروند »
چقدر آشنا مىنمايى غريبه !
1651
« غلامرضا كافى »
چنان كه هست فلك را دوازده تمثال
780
« آذرى طوسى »
چند وقت است دلم مىگيرد
1532
« قيصر امين پور »
چنگ دل آهنگ دلكش مىزند
1384
« محمد على مجاهدى »
چو باده نرگس مستت ، بهانه داد به دستم
1219
« حسان »
چو برقى از نيام باد آمد
1527
« احمد عزيزى »
چو رفتند اخوان و ياران شاه
1017
« الهامى كرمانشاهى »
چو عبّاس آواى شه را شنيد
1019
« الهامى كرمانشاهى »
چو عزم كوى تو وان خاك مشكبو كردم
1395
« بهرام سيّاره »
چو گل كه شيوهى رشد از مواهب چمن آموخت
1348
« سيد رضا مير جعفرى »
چون آسمان كند كمر كينه استوار
826
« صائب تبريزى »
چون تو بودى به دانش و مردى
750
« رشيد الدين و طواط »
چون حسين آن كس كه بر ضدّ ستم پيكار كرد
1260
« احمد غفور زاده »
چون حسين بن على بايد كه جان خويش را
1056
« رفعت سمنانى »
چون خدا آن قدّ و قامت آفريد
1383
« محمد على مجاهدى »
چون ز فراق اكبر اندر كارزار
1118
« صابر همدانى »
چون سحرگه چهرهى صبح سفيد
« نيّر تبريزى »
چون شد شهيد زهر جفا شاه دين حسين
939
« عنقا »
چون شهسوار عرصهى ميدان كربلا
909
« خاكى شيرازى »
چون على اكبر شبيه مصطفى
1056
« رفعت سمنانى »
چون على اكبر شهيد كربلا
983
« صفى على شاه »
چون قوم بنى اسد رسيدند
888
« داورى شيرازى »
چون كرد خور ز توسِن زرين تهى ركاب
951
« نيّر تبريزى »
چون كه در افتاد شه بىمعين
1095
« حكيم الهى قمشهاى »
چون كه رسيدند اسيران عشق
1097
« حكيم الهى قمشهاى »
چون كه شاه عشق را در كربلا
985
« صفى على شاه »
چون كه ( عابس ) گرمى هنگامه ديد
1383
« محمد على مجاهدى »
چون لب خشك على اصغر آيد در خيالم
940
« عنقا »
چون محرّم رسيد و عاشورا
757
« كمال الدّين اصفهانى »
چو هىهاى سواران ، دشتها را
1548
« يوسفعلى مير شكّاك »
چه آتشىست كه در سينه تاب مىسوزد ؟
1266
« بيژن ترقى »
چه رود است اين كه از آن سوى سدهاى زمان جارىست
1554
« صاعد باقرى »
چه ريخت ؟ ساقى بزم ازل به ساغر او
1183
« حسين على ركن منظر »
چه مىشد پيش از آن كه كشته بودم باور خود را
1593
« سيد ابو الفضل قدسى »
حاجيان را گفت : آن جا كعبه عريان مىشود
1624
« مرتضى اميرى اسفندقه »
حَبَّذا كربلا و آن تعظيم
743
« سنايى غزنوى »
حريم عصمت ، آنگه ناقهى عريان سوارىها ؟ !
873
« يغماى جندقى »
حُسن حسن باشدش هر كه حسينى بود
779
« شاه نعمت اللّه ولى »
حُسن حَسن چو بگذشت ، دور حسين آمد
1115
« مفتون همدانى »
حسين آمد و آزاد از يزيدت كرد
1623
« مرتضى اميرى اسفندقه »
حسين آمد و آمد سفير آزادى
1200
« احمد كمال پور »
حسين اى چهرهى نيكوى اسلام
1220
« حسين فولادى »
حسين سلسله جنبان جاودانهى عشق
1434
« مجتبى عطوفى اصفهانى »
حسين ما به هر غريب دلشكسته ، رحم كرد
1612
« مهرى حسينى »
حكايتى كه مرا با تو آشنا كردهست
1493
« پرويز بيگى حبيب آبادى »
حنجرههاى زخمى ، آوازهاى شكسته
1635
« على هوشمند »
خاست حسين بن على در صلوة
1093
« حكيم الهى قمشهاى »
« خاك بىقرار بود » ، آه شعلهورتر از هميشه مىشكفت
1692
« مهدى مظفرى ساوجى »
خاك را باور بر اين باور نبود
1493
« پرويز بيگى حبيب آبادى »
خاك غم بر سر گلزار جهان باد امشب
1077
« كمپانى »
خاك و خون آغشتهى لب تشنگان كربلاست
770
« خواجوى كرمانى »
خاندان على و ننگ مذلّت ؟ هيهات !
1632
« جلال محمدى »
خجسته باد قدوم تو ، اى كه بدر تمامى
1332
« سپيده كاشانى »
خروش و ناله ، آواى حرم شد
1483
« محمد رضا سهرابى نژاد »
خلقت ايجاد از براى حسين است
1247
« غلامرضا قدسى »
خواجه عالم امام المرسلين
782
« شاه داعى شيرازى »
خواست با دل بستگان جان خويش
1271
« محمد خليل مذنب »
خواهرش بر سينه و بر سر زنان
1009
« عمان سامانى »
خواهشت آبست و ما مىآوريم اينك به چشم
775
« سلمان ساوجى »
خواهى اگر نشانه ز مردان نامدار
1264
« مصطفى قاضى نظام »
خود تشنه ، ولى ماء معين است ، حسين
1038
« ابو القاسم الهامى لاهوتى »