فضل بن الحسن بن عبيد اللّه بن العبّاس ( ع )
ابو الفضل العبّاس ( ع ) داراى دو فرزند به نامهاى عبيد اللّه و فضل بود . عبيد اللّه عالمى بزرگوار بود و نسل ابو الفضل از اوست .
عبيد اللّه داراى دو پسر به نامهاى عبد اللّه و حسن بود و نسل عبيد اللّه از پسرش حسن مىباشد . فرزندان حسن همگى داراى فضل و علم و ادب بودند . در ميان آنان فضل ، زبانى فصيح داشت و بسيار شجاع بود « 1 » .
- * - او در رثاى جدّ بزرگوارش ابو الفضل عبّاس ( ع ) چنين مرثيه خواند :
1 - أحقّ الناس أن يبكى عليه * فتى أبكى الحسين بكربلاء
2 - اخوه و ابن والده علي * أبو الفضل المضرّج بالدماء
3 - و من واساه لا يثنيه شيء * فجادله على عطش بماء « 2 »
1 - شايستهترين فردى كه در عزاى او بايد گريست جوانمردى است كه حسين ( ع ) را در كربلا گرياند .
2 - او برادرش و فرزند پدرش على ( ع ) يعنى ابو الفضل است كه در كربلا به خون آغشته گشت .
3 - ابا الفضلى كه برادر را بر خود مقدم داشت ، و با اينكه خود تشنه بود در راه او از آب گذشت .
هامش
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 1 ، ص 226 .
( 2 ) - همان ؛ ص 223 .