الشيخ يعقوب نجفى
يعقوب ابن الحاج جعفر بن شيخ حسين نجفى در سال 1270 ه . ق . در نجف اشرف به دنيا آمد . او از بزرگان ادب در نجف به شمار مىآمد و اكثر اشعارش در مورد اهل بيت است . او سه روضة طويل را در مورد امام حسين ( ع ) به نظم آورده است كه دوتاى آن به زبان محلّى عراق مىباشد . وى به سال 1329 هجرى وفات يافت . « 1 »
- * -
1 - فلا الماء يحلو بعدهم و يلذّلى * و لا العيش مهما عشت و هو منمّق
2 - اقول لدهرى يوم فرّق بيننا : * أيا دهر للأحباب انت مفرّق !
3 - فقال ألا للنّاس طول زمانهم * لكلّ اجمّاع بعد حين تفرق
4 - فقلت لعيني اسكبا أدمعا دما * على جيرة مني صفا العيش رنقوا « 2 »
1 - من از هنگامىكه به غم فراق و عشق جانسوز يكباره دچار شدهام ، ديگر نه آب ، گوارايى دارد و نه زندگى لذّت بخشى برايم وجود دارد .
2 - پس به روزگارى كه بين ما فاصله انداخته است مىگويم : « اى روزگار تو جدايىانداز بين مايى ! »
3 - و ندا داد كه مردم در طول زمانها همه جوامعشان متفرق مىشوند و جامعهى متّحدى نخواهند داشت .
4 - به چشمم گفتم : « خون گريه كن و آتش دل مرا با اشك ديده صفا بده ! »
هامش
( 1 ) - همان ؛ ص 232 .
( 2 ) - همان ؛ ص 235 .