شيخ حمّادى نوح
ابو هبة اللّه محمّد بن سليمان بن نوح غريبى كعبى ، شاعر و اديب شيعى امامى ، اصل او اهوازى است ولى ساكن حلّه بود . در سال 1240 ه . ق . متولد شده و به سال 1325 ه . ق . در حلّه وفات يافت . او را در نجف دفن كردند « 1 »
از ميان القاب فراوان وى « حمّادى نوح » بيشترين شهرت را يافته است . در نژادنامهى او گفتهاند : غريبى نسبت است به آل غريب كه قبيلهاى عراقى الاصل است ؛ كعبى نسبت است به قبيلهى كعبت كه ماندگار اهواز گشته است و حلّى نسبت است به زادگاه اصلى نياكان وى .
دانشهاى عربى و ادبى را آموخت و براى مدتى به اهواز و جزاير كوچيد . وى مردى بود سخت پارسا كه براى خود اوراد و اذكارى در تعقيب نماز ترتيب داده بود و با آن به درگاه خداوند نيايش همى كرد .
حمّادى شاعرى بود سخت خوشسخن و نسبت به واژگان زبان عربى بسيار مسلّط امّا سخنش روان بود . ديوان شعرى دارد كه بيش از 9300 بيت را در آن به خطى خوش گرد آورده بود .
از آثار او : « البابليات » ، « نماذج من شعر حمادى نوح » و « شعراء الحلّة » را مىتوان نام برد . « 2 » شعر او به كوشش على خاقانى گرد آمده است . از اشعار او در سوگ امام حسين ( ع ) چكامهاى در 309 بيت مىباشد .
- * -
1 - يا حجر إسماعيل جاوزك الهدى * مذبان عن غدك الحسين الأطهر
2 - يفدى ذبيحك كبشه و على الظما * حنقا صفّى اللّه جهرا ينحر
3 - أصفاء زمزم لا صفوت لشارب * وحشا الهدى بلظى الظما تتفطر « 3 »
1 - اى حجر اسماعيل ، بعد از آنكه حسين ( ع ) از تو دور شد ، هدايت هم از تو جدا شد .
2 - گوسفندى فداى ذبيح تو ( اسماعيل ) شد در حالىكه صفى اللّه ( امام حسين ( ع ) ) از روى كينه در حالت تشنگى و به طور آشكار كشته شد .
3 - اى زمزم زلال ، اى كاش كه براى نوشندگان ، آب زلالى نباشى زيرا كه اندرون هدايت از حرارت تشنگى از هم گسيخت ( اشاره به امام حسين ( ع ) است )
هامش
( 1 ) - همان ؛ ص 200 .
( 2 ) - اعيان الشيعه ؛ ج 9 ، ص 346 .
( 3 ) - ادب الطف ؛ ج 8 ، ص 203 .