5 - همتاى قرآن ، وصىّ مصطفى ، پدر سبطين ، حسن و حسين ، بهبه به آن پدر .
6 - شوهر زهراى پاك ، پاكگوهر با حسب كه رسولش جفت خاندان خود ساخت .
* * *
در رثاى حسين شهيد :
1 - يا قمرا غاب حين لاحا * أورثنى فقدك المناحا
2 - يا نوب الدّهر لم يدع لى * صرفك من حادث صلاحا
3 - أبعد يوم الحسين و يحيى * أستعذب اللّهو و المزاحا ؟ !
4 - كربت كى تهتدى البرايا * به و تلقى به النجاحا
5 - فالدين قد لفّ بردتيه * و الشّرك ألقى لهاجناحا
1 - اى ماه تابان كه دير نپاييدى ، در ماتم تو است كه نوحهسرا گشتهام .
2 - اى چرخ غدّار ، گردش ناموزونت حوادث نامطلوب به بار آورد .
3 - بعد از عاشوراى حسين واى بر من ، شوخى و طرب گواراست ؟
4 - اى ماه تابان ! راه كربلا گرفتى تا به امت رسم زندگى آموزى و هم راه رستگارى و صلاح .
5 - ازاينرو ، دين خدا حلّه شاهوار به تن كرد و شرك بال و پر فرو هشت .
6 - فصار ذاك الصّباح ليلا * و صار ذاك الدّجى صباحا
7 - فجاء إذ كاتبوه يسعي * لكى يريها الهدى الصراحا
8 - حتّى إذا جاءهم تنحّوا * لا بل نحوا قتله اجتياحا
9 - و أنبتوا البيد بالعوالى * و القضب و استعجلوا الكفاحا
10 - فدافعت عنه أولياه * و عانقوا البيض و الرّماحا
6 - ازاينرو ، صبح شرك تاريكى گرفت و شام دين روشنائى يافت .
7 - نامه نگاشتند و به كربلايش خواندند ، شتابان آمد تا حقيقت خالص مشهود گردد .
8 - و چون به وعدهگاه رسيد ، ازو كناره گرفتند ، بلكه به سويش تاختند .
9 - دشت صاف را از نيزه و شمشير چون جنگلى انبوه آراسته و در كشتنش شتاب كردند .
10 - دوستانش به دفاع برخاستند و با شمشير و نيزه همآغوش گشتند .
11 - سبعون فى مثلهم الوفا * فأثخنوا بينهم جراحا
12 - ثمّ قضوا جملة فلاقوا * هناك سهم القضا المتّاحا
13 - فشدّ فيهم أبو علىّ * و صافحت نفسه الصفاحا
14 - يا غيرة اللّه لا تغيثى * منهم صياحا و لا ضباحا
15 - ثمّ انثنى ظامئا وحيدا * كما غدا فيهم و راحا
11 - هفتاد تن در ميان هفتاد هزار لشكر ، مجروح و غرقه خون بر زمين افتادند .