پس بار ديگر فرمود : حق تعالى مرا امر فرموده است به دوستى چهار كس .
گفتند : كيستند ايشان يا رسول اللّه ؟ فرمود : علي بن أبي طالب ومقداد بن اسود وأبو ذر غفارى وسلمان فارسي « 1 » .
وأيضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون حق تعالى بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم اين آية را فرستاد
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 2 » يعنى : « بگو - يا محمد - كه سؤال نمىكنم از شما بر تبليغ رسالت مزدى را مگر مودّت خويشان خود » ، پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم برخاست وفرمود : أيها النّاس ! بدرستى كه حق تعالى واجب گردانيده است از براي من بر شما فريضهاى آيا اداى آن خواهيد كرد ؟ پس احدى از صحابه جواب نگفتند ، وحضرت برگشت وروز ديگر آمد ودر ميان ايشان ايستاد وآن سخن را اعاده فرمود واز كسى جواب نشنيد ، ودر روز سوم نيز آمد وهمان سخن را اعاده نمود ، وچون كسى سخن نگفت فرمود : أيها النّاس ! آنچه خدا براي من بر شما واجب كرده است از طلا ونقره نيست واز خوردنى وآشاميدنى نيست ، گفتند : پس بگو كه چيست ؟ فرمود : حق تعالى اين آية را فرستاده است ومزد رسالت مرا محبّت أهل بيت من گردانيده است ، گفتند : اين را قبول مىكنيم .
پس حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بخدا سوگند ياد مىكنم كه وفا به اين شرط نكردند مگر هفت نفر : سلمان وأبو ذر وعمار ومقداد بن اسود وجابر بن عبد اللّه انصارى وآزاد كردهاى از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه أو را ثبيت مىگفتند وزيد بن أرقم « 3 » .
وعلي بن إبراهيم به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : در شأن أبو ذر ومقداد وسلمان وعمار اين آية نازل شد
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا
« 4 » وجنات فردوس را منزل ومأواى ايشان گردانيد « 5 » .
هامش
( 1 ) . قرب الإسناد 56 . ونيز رجوع شود به سنن ترمذى 5 / 595 وسنن ابن ماجة 1 / 99 .
( 2 ) . سورهء شورى : 23 .
( 3 ) . قرب الإسناد 78 و 79 .
( 4 ) . سورهء كهف : 107 .
( 5 ) . تفسير قمى 2 / 46 .