اشهر آن است كه غزوهء حديبيه در سال ششم هجرت واقع شد « 1 » ؛ بعضي در سال پنجم گفتهاند « 2 » .
علي بن إبراهيم به سند حسن بلكه صحيح روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير قول حق تعالى
إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً
« 3 » حضرت فرمود : سبب نزول اين سورهء كريمه وفتح عظيم آن بود كه حق تعالى امر كرد رسول خود صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را در خواب كه داخل مسجد الحرام شود وطواف كند وبا قوم خود سر بتراشد ، پس حضرت أصحاب خود را خبر داد كه چنين خواب ديدم وامر كرد ايشان را به بيرون رفتن ، چون بيرون رفتند وبه « ذي الحليفة » رسيدند احرام به عمره بستند وسياق شتران نمودند وحضرت شصت وشش شتر برداشت واشعار كرد نزد احرام خود - يعنى يك طرف كوهان آنها را شكافت وآلوده به خون كرد كه معلوم شود هدىاند - وهمه احرام از مسجد شجره بستند به عمره وتلبيهگويان روانه شدند وهر كه هدى داشت با خود برداشت ، بعضي برهنه وبعضي با جل .
چون اين خبر به قريش رسيد خالد بن وليد را با دويست سوار به استقبال حضرت فرستادند مخفى كه در كمين حضرت باشد وهرجا كه فرصت بيابد بر لشكر حضرت
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 254 ؛ تاريخ طبري 2 / 115 ؛ البداية والنهاية 4 / 166 .
( 2 ) . علامهء مجلسي ( ره ) در بحار الأنوار 20 / 361 از إعلام الورى نقل كرده است كه غزوهء حديبيه در سال پنجم واقع شده است در حالي كه در خود إعلام الورى ذكر شده است كه غزوهء حديبيه از حوادث سال ششم مىباشد ، وما مصدري كه دلالت كند بر اينكه اين غزوه در سال پنجم واقع شده باشد نيافتيم .
( 3 ) . سورهء فتح : 1 .