أول - شق شدن ماه است : چنانكه حق تعالى در قرآن مجيد فرموده است
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ . وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ
« 1 » يعنى : « نزديك شد قيامت وبه دونيم شد ماه ، واگر ببينند آيتي ومعجزهاى رو مىگردانند ومىگويند :
سحرى است پيوسته ومحكم » .
أكثر مفسران خاصه وعامه ذكر كردهاند كه : اين آيات وقتي نازل شد كه قريش از آن حضرت معجزهاى طلب كردند وحضرت اشاره به ماه نمود وبه قدرت حق تعالى به دونيم شد « 2 » .
در حديث معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : چهارده نفر از منافقان كه در عقبه خواستند حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را هلاك كنند در شب چهاردهم ماه ذيحجه به نزد آن حضرت آمده گفتند : هر پيغمبرى را معجزهء نمايانى بود ، امشب از تو معجزهء بزرگى مىخواهيم .
حضرت فرمود : چه معجزهاى مىخواهيد ؟ بگوييد تا براي شما ظاهر كنم .
گفتند : اگر تو را نزد حق تعالى قدرى هست امر كن ماه را به دونيم شود .
پس جبرئيل عليه السّلام فرود آمد وگفت : يا محمد ! خداوند عالميان تو را سلام مىرساند ومىفرمايد : من همه چيز را امر كردهام كه مطيع تو باشند .
پس آن حضرت سر بسوى آسمان بلند كرد وامر نمود ماه را كه : به دونيم شو ؛ پس ماه
هامش
( 1 ) . سورهء قمر : 1 و 2 .
( 2 ) . تفسير قمى 2 / 340 ؛ تفسير طبري 11 / 544 ؛ تفسير بغوى 4 / 258 .