حق تعالى بعد از بيان قصهء حضرت مريم عليها السّلام مىفرمايد
هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ
يعنى : « در وقتي كه زكريا نعمت آسمانى را نزد مريم ديد دعا كرد پروردگار خود را ، پس گفت : خداوندا ! ببخش مرا از جانب خود وبه رحمتهاى خاصّ خود ذرّيّتى ونسلي طيّب وپاكيزه بدرستى كه توئى شنوندهء دعا ومستجاب كنندهء آن » ،
فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَهُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ
« پس ندا كردند أو را فرشتگان در حالي كه أو ايستاده بود ونماز مىكرد در محراب » .
وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : طاعت خدا خدمت اوست در زمين وهيچ خدمت خدا با نماز برابرى نمىكند ، از اين جهت ملائكة زكريا را در وقت نماز در محراب ندا كردند « 1 »
أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَسَيِّداً وَحَصُوراً وَنَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ
« بدرستى كه خدا بشارت مىدهد تو را به وجود يحيى كه تصديقكننده خواهد بود به كلمهاى از خدا را - يعنى عيسى را - وسيّدى وبزرگى خواهد بود - در علم وعبادت واخلاق نيكو - ومنعكننده خواهد بود نفس خود را از شهوات دنيا - يا ترك زن خواستن خواهد كرد چنانچه در آن زمان پسنديده بوده است - وپيغمبرى خواهد بود از شايستگان » .
وبه سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حصور آن است كه با زنان نزديكى نكند « 2 » .
هامش
( 1 ) . تفسير عياشى 2 / 173 .
( 2 ) . تفسير تبيان 2 / 453 ، ودر آن سند روايت ذكر نشده است .