ودر حديث ديگر فرمود كه : مبعوث نگردانيد حق تعالى پيغمبرى را مگر آنكه با أو بوى به بود « 1 » .
ودر حديث موثق فرمود كه : بوى خوش از سنّتهاى پيغمبران مرسل است « 2 » .
وبه سند معتبر از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : بوى خوش در شارب از اخلاق پيغمبران است « 3 » .
وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : سه چيز را حق تعالى به پيغمبران عطا فرموده است : بوى خوش وجماع زنان ومسواك كردن « 4 » .
ودر حديث معتبر از موسى بن جعفر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى هيچ پيغمبر ووصىّ پيغمبر را نفرستاده است مگر آنكه سخى وبخشنده بوده است « 5 » .
وبه سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : در مسجد خيف كه در منى واقع است نماز كرده است هفتصد پيغمبر ، وبدرستى كه ميان ركن وحجر الأسود ومقام إبراهيم پر است از قبور پيغمبران ، بدرستى كه قبر آدم در حرم خداست « 6 » .
وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : مدفون شدهاند در ميان ركن يماني وحجر الأسود هفتاد پيغمبر كه مردند از گرسنگى وپريشانى وبد حالي « 7 » .
ودر حديث معتبر ديگر وارد است كه شخصي به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد كه :
من كراهت دارم از نماز كردن در مسجدهاى سنّيان .
فرمود كه : كراهت مدار ، هيچ مسجدى بنا نشده است مگر بر قبر پيغمبرى يا وصىّ پيغمبرى كه كشته شده است ، پس به آن بقعه قطرهاى چند از خون أو رسيده است ، وخدا
هامش
( 1 ) . كافى 6 / 358 .
( 2 ) . كافى 6 / 510 .
( 3 ) . كافى 6 / 510 .
( 4 ) . كافى 6 / 511 .
( 5 ) . كافى 4 / 39 .
( 6 ) . كافى 4 / 214 .
( 7 ) . كافى 4 / 214 .