پيغمبران ، بعد از نماز خفتن مىباشد « 1 » .
وبه سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : هيچ پيغمبرى نيست مگر دعا كرده است براي خورندهء جو وبركت فرستاده است بر أو ، وداخل هيچ شكمى نمىشود مگر آنكه برون مىكند هر دردى را كه در آن هست ، وآن قوت پيغمبران است وطعام نيكوكاران است ، وحق تعالى ابا كرده است از اينكه نگرداند قوت پيغمبرانش را غير از جو « 2 » .
وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : سويق ( يعنى آرد بو داده ) طعام مرسلان است ؛ يا فرمود كه : طعام پيغمبران است « 3 » .
وبه سند حسن از آن حضرت منقول است كه : گوشت با ماست ، شورباى پيغمبران است « 4 » .
ودر حديث معتبر ديگر فرمود كه : سركه وزيت ، طعام پيغمبران است « 5 » .
وبه سند معتبر از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : سركه وزيت ، نان خورش پيغمبران است « 6 » .
ودر حديث معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : مسواك كردن از سنّتهاى پيغمبران است « 7 » .
ودر حديث ديگر فرمود كه : حق تعالى روزيهاى پيغمبرانش را در زراعت وشير پستان حيوانات قرار داده است تا آنكه از باران آسمان كراهت نداشته باشند « 8 » .
هامش
( 1 ) . كافى 6 / 288 .
( 2 ) . كافى 6 / 304 ؛ مكارم الأخلاق 154 .
( 3 ) . كافى 6 / 306 .
( 4 ) . كافى 6 / 316 .
( 5 ) . كافى 6 / 328 .
( 6 ) . كافى 6 / 328 .
( 7 ) . كافى 3 / 23 ؛ مكارم الأخلاق 49 .
( 8 ) . كافى 5 / 260 .