يازدهم : امتحان در جان ؛ در وقتي كه أو را در منجنيق گذاشتند وبه آتش انداختند .
دوازدهم : امتحان در فرزند ؛ در وقتي كه حق تعالى امر كرد أو را به ذبح إسماعيل .
سيزدهم : امتحان در زن ؛ در هنگامى كه خدا خلاص كرد حرمتش را از غرازهء قبطي .
چهاردهم : صبر بر كج خلقي ساره .
پانزدهم : خود را در طاعت خدا مقصّر دانستن ؛ در آنجا كه دعا كرد كه : « مرا خوار مكن در روزى كه مردم مبعوث مىشوند » « 1 » .
شانزدهم : نزاهت ؛ چنانچه خدا فرموده است كه : « نبود إبراهيم يهودي ونه نصراني وليكن مايل بود از دينهاى باطل ومسلمان ومنقاد حق بود ونبود از مشركان » « 2 » .
هفدهم : جمع كردن اشراط همهء طاعات ؛ در آنجا كه گفت :
إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيايَ وَمَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . لا شَرِيكَ لَهُ وَبِذلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ
« 3 » يعنى : « بدرستى كه نماز من وذبيحهء من يا حجّ من يا طاعات من وزندگى ومردن من خالص است براي خداوندى كه پروردگار عالميان است ، نيست أو را شريكي وبه اين امر كرده شدهام ومن از انقيادكنندگانم » ، پس چون گفت : زندگى ومردن من ، پس همهء طاعات را در اينجا داخل كرد .
هيجدهم : مستجاب شدن دعاى أو در زنده كردن مردگان .
نوزدهم : شهادت دادن خدا براي أو كه از جملهء صالحان است ؛ در آنجا كه فرموده است : « بتحقيق كه برگزيديم أو را در دنيا وبدرستى كه أو در آخرت از صالحان است » « 4 » ، يعنى : از رسول خدا وائمهء هدى عليهم السّلام .
بيستم : اقتدا كردن پيغمبران بعد از أو به أو ؛ در آنجا كه خدا مىفرمايد : « پس وحى
هامش
( 1 ) . سورهء شعراء : 87 .
( 2 ) . سورهء آل عمران : 67 .
( 3 ) . سورهء انعام : 162 و 163 .
( 4 ) . سورهء بقره : 130 .