جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 894

« 1 » . چون از رحم به زير مىآيد دست بر زمين مىگذارد و سر بسوى آسمان بلند مىكند و گوش مىدهد صداى منادى را كه از جانب رب العزّه از افق اعلا و نزد عرش حق تعالى سه مرتبه ندا مىكند او را به نام او و نام پدر او كه : اى فلان بن فلان ! ثابت باش تو را براى امر عظيمى خلق كرده‌ام ، توئى برگزيدهء من از خلق من ، و محل اسرار من ، و صندوق علوم من ، و امين من بر وحيهاى من ، و خليفهء من در زمين ، و براى تو و مواليان تو واجب گردانيده‌ام رحمت خود را ، و بخشيده‌ام بهشتهاى خود را ، و شما را در جوار رحمت خود جا مىدهم ، به عزّت و جلال خود سوگند ياد مىكنم كه دشمنان تو را به بدترين عذابها معذّب گردانم هر چند در دنيا روزى را بر ايشان فراخ گردانم . چون صوت منادى تمام مىشود ، او در جواب مىگويد بر همان هيأتى كه هست :

« 2 » چون اين سخن را تمام مىكند ، حق تعالى علوم اوّلين و آخرين را به او عطا مىفرمايد ، و مستحق آن مىشود كه روح در شب قدر او را زيارت كند .