فصل اوّل در بيان ولادت با سعادت آن حضرت است
اشهر ميان علماى اماميّه آن است كه ولادت آن حضرت در مدينهء مشرّفه در سيّم ماه شعبان از سال چهارم هجرت واقع شد ، و بعضى پنجم ماه مذكور نيز گفتهاند ، و اكثر گفتهاند كه روز پنجشنبه بود ، و روز سهشنبه نيز گفتهاند « 1 » . و در توقيع حضرت صاحب الامر صلوات اللّه عليه كه به قاسم بن علاء همدانى نوشته است مذكور است كه ولادت آن حضرت در روز پنجشنبه سيّم ماه شعبان واقع شد « 2 » . شيخ طوسى به سند معتبر از حضرت صادق روايت كرده است كه ولادت آن حضرت در پنجم ماه شعبان سال چهارم هجرت بود « 3 » . ايضا شيخ طوسى در تهذيب گفته است كه : ولادت آن حضرت در آخر ماه ربيع الاوّل بود در سال سيّم هجرت « 4 » ، و اين خلاف مشهور است . حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن حضرت را به امر حق تعالى حسين نام كرد به نام پسر كوچك هارون كه او شبير نام داشت ، و در آن لغت شبير به معنى حسين است ، چنانچه در ولادت امام حسن گذشت . و كنيت آن حضرت ابو عبد اللّه بود ، و ابو على نيز گفتهاند ؛ القاب شريف آن حضرت : رشيد و طيّب و وفىّ و سيّد و زكى و مبارك و سبط و شهيد و سعيد بود . از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه نقش نگين آن حضرت « ان اللّه بالغ أمره »