جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 391

دوشهاى خود سوار كرده بود ، گاهى اين را مىبوسيد و گاهى آن را ، تا آنكه نزديك ما رسيد ، پس مردى گفت : يا رسول اللّه تو ايشان را دوست مىدارى ؟ فرمود : هر كه ايشان را دوست دارد مرا دوست داشته ، و هر كه ايشان را دشمن دارد مرا دشمن داشته است « 1 » . ايضا روايت كرده است كه در بعضى از سفرها آب كم شد ، تشنگى بر مسلمانان غالب شد ، پس حضرت فاطمه امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را به خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آورد گفت : يا رسول اللّه اينها كودكند تاب تشنگى ندارند ، پس امام حسن عليه السّلام را طلبيد ، زبان مباركش را در دهان او گذاشت ، او مىمكيد تا سيراب شد ؛ پس امام حسين عليه السّلام را طلب كرد ، زبان معجز نشان خود را در دهان او گذاشت ، او نيز مكيد تا سيراب شد « 2 » . ايضا روايت كرده‌اند از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه گفت : روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به نزد ما آمد ، پاى مبارك خود را در ميان لحاف ما داخل كرد ، پس حضرت امام حسن عليه السّلام آب طلبيد ، آن حضرت برخاست رفت به نزد گوسفند شير دهى كه داشتيم ، به دست مبارك خود شير از براى او دوشيد در ميان قدحى به دست امام حسن داد ، پس امام حسين مىخواست كه قدح را از او بگيرد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ممانعت مىنمود ، حضرت فاطمه گفت كه : گويا حسن را بيشتر از حسين دوست مىدارى ؟ حضرت فرمود كه : چنين نيست و ليكن چون اوّل او آب طلبيد خواستم كه او بياشامد ، به درستى كه من و تو و اين دو نور ديدهء من و اين مردى كه خوابيده است يعنى امير المؤمنين عليه السّلام در روز قيامت در يك درجه خواهيم بود « 3 » . ايضا از طريق مخالفان از ابو هريره روايت كرده است كه : روزى حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر منبر صداى گريهء حسن و حسين عليهما السّلام را شنيد ، پس بىتابانه به زير آمد رفت ايشان را ساكت گردانيد و برگشت فرمود كه : از صداى گريهء ايشان بىتاب شدم كه گويا عقل از من بر طرف شد « 4 » . ايضا از طريق مخالفان روايت كرده است كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر سر منبر