جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 292

را بهترين پيغمبران گردانيده و على را بهترين اوصياء و امامان ، و پيشوايان دين را از ذريّت شما گردانيده است تا روز قيامت . چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اين بشارت را شنيد ، به شكر حق تعالى به سجده رفت و روى خود را بر زمين ماليد و زمين را بوسيد ، به درستى كه حق تعالى محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را خلق كرد در عالم ارواح ، و ايشان تسبيح و تهليل حق تعالى مىگفتند در پيش عرش الهى پيش از آنكه خلق كند آدم را به چهارده هزار سال ، پس ايشان را نورى گردانيد كه منتقل مىساخت از پشتهاى مردان برگزيده بسوى رحمهاى زنان پاكيزه . پس حق تعالى خواست بر ملائكه ظاهر گرداند فضيلت و منزلت ايشان را و حق ايشان را بر ما واجب گرداند ، آن نور مقدّس را دو قسمت كرد ، يك قسمت را در صلب عبد الله بن عبد المطلّب قرار داد كه از او محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه سيّد پيغمبران و خاتم مرسلان است به هم رسيد و پيغمبرى را در او قرار داد ، و قسم ديگر را در صلب عبد مناف قرار داد كه از او ابو طالب بن عبد المطلّب بن هاشم بن عبد مناف به هم رسيد ، و از آن نور على به هم رسيد كه امير مؤمنان و بهترين اوصياى پيغمبران است ، پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را ولى و وصى و خليفه و جانشين ، و شوهر دختر خود ، و ادا كنندهء قرض خود ، و وفا كنندهء به وعدهء خود ، و يارى كنندهء دين خود ، و بر طرف كنندهء غمهاى خود گردانيد « 1 » . شيخ طوسى از طريق مخالفان از انس بن مالك روايت كرده است كه : روزى حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر استر خود سوار شد ، نزديك كوهى رفت و از استر به زير آمد فرمود كه : اى انس اين استر را بگير و به فلان موضع برو ، در آنجا على را خواهى يافت كه به سنگريزه تسبيح حق تعالى مىگويد ، چون او را ببينى سلام مرا به او برسان و او را بر اين استر سوار كن به نزد من آور . انس گفت : چون به خدمت آن حضرت رسيدم ، سلام حضرت به او رسانيدم و او را بر استر سوار كردم و در ركاب او روانه شدم ، چون ديدهء او بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم افتاد گفت : السّلام عليك يا رسول اللّه . حضرت فرمود : و عليك