جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 140

رحلت فرمود ، نماز كردند بر او جميع ملائكه و مهاجران و انصار فوج فوج ، و امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : شنيدم از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه در حال صحّت خود مىفرمود كه : اين آيه در باب نماز بر من بعد از فوت من نازل شده است « 1 » . و شيخ طوسى به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را غسل داد جامه‌اى بر روى آن حضرت افكند و در ميان خانه گذاشت ، و هر گروهى كه داخل خانه مىشدند بر دور آن حضرت مىايستادند و صلوات بر آن حضرت مىفرستادند و براى او دعا مىكردند و بيرون مىرفتند ، پس گروهى ديگر داخل مىشدند . چون همه از صلوات بر آن حضرت فارغ شدند ، امير المؤمنين عليه السّلام داخل قبر رسول خدا شد و فضل بن عبّاس را نيز با خود به قبر برد . چون رسول خدا را بر روى دست خود گرفت كه داخل قبر كند ، در آن حال مردى از انصار از بنى الخيلا كه او را اوس بن خولى مىگفتند از بيرون نگاه كرد و گفت : سوگند مىدهم شما را كه حق ما را قطع مكنيد و خدمتهاى ما را فراموش مكنيد و ما را نيز از اين شرف بهره بدهيد پس امير المؤمنين عليه السّلام او را نيز طلبيد و داخل قبر كرد ، و او در جنگ بدر حاضر شده بود . راوى پرسيد كه : جنازهء آن حضرت را در كجاى قبر گذاشتند ؟ فرمود : نزد پاى قبر گذاشتند ، و از آنجا داخل قبر كردند « 2 » . در كتاب احتجاج و كتاب سليم بن قيس هلالى از سلمان روايت كرده‌اند كه : چون امير المؤمنين عليه السّلام از غسل و كفن حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فارغ شد ، داخل خانه كرد مرا و ابو ذر و مقداد و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را ، و خود پيش ايستاد و ما در عقب او صف بستيم و بر آن رسول خدا نماز كرديم ، و عايشه در آن حجره بود و مطّلع نشد بر نماز كردن ما به سبب آنكه جبرئيل عليه السّلام چشمهاى او را گرفته بود ، پس ده نفر ده نفر از مهاجر و انصار داخل حجره مىگردانيد و ايشان بر آن حضرت صلوات مىفرستادند و بيرون مىرفتند تا آنكه