شهيد خواهد داشت .
در كمال الدين و معانى الاخبار از ابو بصير روايت مىكند كه حضرت صادق ( ع ) فرمود : « طوبى لمن تمسك بامر نافى غيبة قائمنا فلم يزغ قلبه بعد الهداية » طوبى براى كسى است كه در غيبت قائم ما چنگ بگفتار ما زند و بعد از آنكه هدايت يافت دلش از دين حق برنگردد . من عرضكردم : فدايت شوم ! « طوبى » چيست ؟ فرمود : طوبى درختى است در بهشت كه ريشه آن در خانهء على بن ابى طالب است و شاخهاش در خانههاى مؤمنين مىباشد . اينست معنى آيهء شريفهء
طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ
« 1 » .
و هم در خصال صدوق از « اصول اربعمائة » « 2 » روايت نموده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : منتظر فرج ( آل محمد ) باشيد و از رحمت خداوند نوميد مشويد . زيرا كه بهترين اعمال در نزد خداوند انتظار فرج است . و هم فرمود : طاقت كندن كوهها آسانتر از انتظار دولتى است كه ظهورش بتأخير افتاده است ! از خداوند مدد بخواهيد و صبر پيشه سازيد كه خداوند زمين خود را به بندهء شايسته خود ميسپارد و عاقبت نيك از آن پرهيزكاران است . پيش از رسيدن دولت حق ، شتاب مكنيد كه پشيمان ميشويد و مدت آن را دراز مشماريد كه باعث قساوت دلهاتان ميگردد .
و فرمود : كسى كه عشق بظهور دولت ما را بدل گرفته است ، در حظيرة القدس « 3 » ( مكان مقدس بهشت ) با ما خواهد بود ، و كسى كه منتظر امر ماست ، همچون شهيدى است كه در راه خدا در خون خود غلطيده باشد .
صفار « 4 » در كتاب « بصائر الدرجات » از ابو بصير و او از امام محمد باقر عليه السّلام
هامش
( 1 ) سورهء رعد آيهء 28 .
( 2 ) اصول اربعمائة : يعنى : اصلهاى چهار صدگانه كه اصحاب ائمه تأليف كردند .
( 3 ) معلوم مىشود حزب بهائى اسم « حظيرة القدس » خود را از كجا گرفته است !
( 4 ) محمد بن حسن صفار از بزرگان دانشمندان قم و ثقات راويان شيعه است شيخ طوسى در رجال خود او را از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السلام بشمار آورده است ، نجاشى در كتاب رجال مىنويسد : وى در ميان علماى قم ؛ رئيسى بزرگ و محدثى موثق و بلند قدر بود . صفار كتابهاى بسيارى در فقه و حديث تأليف كرده است . معروفترين آنها كتاب ذى قيمت « بصائر الدرجات » است . علامه مجلسى در مقدمهء بحار مينويسد : اين كتاب از اصول معتبرهايست كه شيخ كلينى و ديگران از آن روايت نمودهاند .
صفار در حدود يك صد و سى استاد ديده و از آنها روايت كرده و اجازه گرفته و هم جماعت بسيارى كه از جمله سعد بن عبد اللَّه اشعرى ، ابن وليد قمى ، على بن بابويه و محمد بن يحيى عطار مىباشند از محضر وى كسب فيض كردهاند .
اين دانشمند عاليقدر بسال 290 هجرى در شهر مذهبى قم بدرود حيات گفت و همان جا مدفون گرديد .