روايت نموده كه : در مجمعى از جعفر كذاب سخن بميان آمد ، شخصى او را مذمت نمود ، من گفتم : جز او امامى نيست چرا مذمت ميكنى ؟ گفت : چرا ! امامى ديگر هست . گفتم : آيا تو او را ديدهاى گفت : من او را نديدهام ولى ديگرى او را ديده است ، پرسيدم او كيست ؟ گفت : خود جعفر ( كذاب ) دو بار او را ديده است .
ابو عمرو اهوازى
نيز در ارشاد بسند خود از على بن محمد از جعفر بن محمد كوفى و او از جعفر مكفوف و او از ابو عمرو اهوازى روايت نموده كه گفت : امام حسن عسكرى عليه السّلام فرزندش امام زمان را به من نشان داد و فرمود اين صاحب شما است .
طريف خادم امام حسن عسكرى ( ع )
نيز در كتاب مزبور از استادش ابن قولويه از شيخ كلينى و او از محمد بن حسن بن يحيى از حسن بن على نيشابورى از ابراهيم بن محمد از ابو نصر طريف خادم روايت كرده كه وى امام زمان عليه السّلام را ديده است .
سيد بن طاوس در كتاب « مهج الدعوات » نوشته است : سحرگاهى در سامره صداى دعا خواندن حضرت قائم عليه السّلام را شنيدم و از جمله حضرت براى كسانى كه او را ياد كردهاند دعا ميكرد و ميفرمود :
الأحياء و الاموات ابقهم
يا اينكه ميفرمود :
و احيهم في عزّنا و ملكنا و سلطاننا و دولتنا
و اين در شب چهار شنبه سيزدهم ذى القعده سال 638 بود .
اسماعيل هرقلى
در كشف الغمه مينويسد : و من هم « 1 » در اين خصوص ( يعنى كسانى كه حضرت را ديدهاند ) دو حكايت نقل ميكنم كه قريب به زمان ما واقع شده است اين دو حكايت را جماعتى از موثقين برادران دينى براى من هم نقل كردند .
هامش
( 1 ) مقصود على بن عيسى اربلى مؤلف كشف الغمه است كه از ادبا و دانشمندان معروف قرن هشتم هجرى است .