او ( امام زمان ) براى مؤمنين رحمت و براى كفار عذاب است .
در كمال الدين اين حديث را از ريان بن صلت نيز روايت كرده جز اينكه در آنجا ميگويد : در مرگ وى اهل آسمان و زمين غمگين شوند .
مؤلف : جملهء « لباسهاى نورانى پوشيده كه از شعاع روشنى قدس ميدرخشد » احتمال دارد مقصود اين باشد كه از وجود حضرت انوار فضل و فيض خدا ساطع است و بطور خلاصه منظور اينست كه : وجود اقدس امام زمان ( ع ) لباسهاى مقدس و خلعتهاى ربانى كه انوار فضل و هدايت از آن ميدرخشد ، پوشيده است .
و نيز شيخ صدوق در كمال الدين و عيون اخبار الرضا از دعبل خزاعى روايت نموده كه گفت : چون قصيدهء خود را كه به اين ابيات شروع ميشد :
*
مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل وحى مقفر العرصات « 1 »
براى حضرت امام رضا عليه السّلام خواندم موقعى كه به اين شعر رسيدم :
*
خروج امام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللَّه و البركات
يميّز فينا كلّ حقّ و باطل * و يجزى على النعماء و النقمات
* ( يعنى : ظهور امامى كه ناچار ميبايد بيايد ، حتمى است او بنام خدا و بركات او قيام مىكند تا در ميان ما هر حقى را از باطل تميز دهد و پاداش هر نعمت و نقمتى را عطا نمايد ) از شنيدن اين اشعار حضرت امام رضا عليه السّلام سخت بگريست ، آنگاه رو به من كرد و فرمود :
اى خزاعى ! روح القدس با زبان تو اين دو بيت را خواند ! ميدانى اين امام كيست و كى قيام مىكند ؟ عرضكردم : آقا ! نه ! اين قدر شنيدهام كه امامى از شما قيام مىكند ، و زمين را از لوث فساد پاك ميگرداند و آن را پر از عدل خواهد كرد چنان كه پر از ظلم
هامش
( 1 ) يعنى : مدارسى كه در آن آيات خدا خوانده ميشد ، از آهنگ تلاوت خالى شده ، و محل وحى خدا همچون بيابان هموار گشته است .