گفت : از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام تفسير آيهء
وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً
را پرسيدم . فرمود : نعمت ظاهر امام ظاهر و نعمت باطن امام غائب است . عرضكردم :
در ميان شما ائمه كسى هست كه غائب شود ؟ فرمود :
نعم يغيب عن ابصار النّاس شخصه و لا يغيب عن قلوب المؤمنين ذكره و هو الثّانى عشر منّا يسهّل اللَّه له كلّ عسر و يذلّل له كلّ صعب و يظهر له كنوز الارض و يقرّب له كلّ بعيد و يبير به كلّ جبّار عنيد ابن سيّدة الاماء
آرى او كسى است كه شخصا از ديدگان غائب ميگردد ولى يادش از دلهاى مؤمنان نميرود . او دوازدهمين ما ائمه است . خداوند هر مشكلى را براى او آسان مىكند و هر گردنكشى را بوسيله او سركوب مينمايد .
گنجها و معادن زمين را برايش ظاهر ميگرداند و هر چيز دورى را براى او نزديك مىكند ، ستمگران بىدين را نابود مىسازد و شياطين متمرّد را به هلاكت مىرساند ، او فرزند سرور كنيزان است .
ولادتش بر مردم پوشيده ميماند و براى شما جايز نيست كه او را بنام ذكر كنيد تا زمانى كه خداوند او را ظاهر گرداند و بوسيله او زمين را پر از عدل و داد كند چنان كه پر از ظلم و ستم باشد .
شيخ صدوق ( ره ) ميفرمايد : من اين حديث را فقط از احمد بن زياد بن جعفر همدانى موقعى كه از سفر حج بيت اللَّه مراجعت ميكردم استماع نمودم . وى مردى متدين و فاضل بود . « رحمة اللَّه عليه و رضوانه » .
در كتاب كفاية الاثر نيز اين حديث بسند ديگر مذكور است .
و هم شيخ صدوق ( ره ) در كمال الدين از عباس بن عامر روايت نموده كه گفت : شنيدم امام موسى بن جعفر ( ع ) ميفرمود : مردم در بارهء صاحب الامر خواهند گفت : هنوز متولد نشده است ! نيز در كتاب مزبور از داود بن كثير نقل مىكند كه گفت : از آن حضرت