تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
از عسل خاصى است كه كارگران كندو براى او تهيه ميكنند و اين « عسل شاهانه » نصيب ديگران نميشود . دانشمند مزبور از مطالعات خود نتيجه گرفته بود كه اگر بتوان آن عسل مخصوص را به مقدار كافى در اختيار بشر گذاشت ساليان زيادى بر عمر او افزوده خواهد شد و يك عمر طولانى و غير عادى پيدا مىكند ، و هيچ بعدى ندارد ، روزى نتائج مثبتى از اين مطالعات عائد جامعه بشرى گردد . خلاصه منظور اينست كه اين موضوع يك موضوع لا ينحل و بعيدى از نظر قوانين طبيعى نيست تا چه رسد به اين كه از نظر قواى ما فوق طبيعت جاى گفتگو داشته باشد . اما هيچ چيز براى ما تعجب آورتر از اين نيست كه اين ايراد را ملل خدا پرست مانند مسيحيها و يهوديها ، بما كنند ، زيرا خود آنها امورى را براى پيغمبران خود قائلند كه اين موضوع در مقابل آنها ساده است ، مگر تولد عيسى بدون پدر و زنده كردن مردگان و شفاى بيماران غير قابل علاج آن هم از غير طرق طبى و همچنين قسمتهاى زيادى از زندگانى موسى بن عمران همه از آن امور استثنائى و بر خلاف وضع عادى طبيعت نيستند ؟ ! روشن است كه آنها در جواب خواهند گفت : خدائى كه اين افراد نمونهء خلقت را براى راهنمائى بندگانش فرستاده ، چه مانعى دارد كه براى معرفى آنها بمردم ، گاهگاه امورى بر خلاف وضع عادى طبيعت بر دست آنها ظاهر سازد ، تا همگان بدانند از طرف كسى مأموريت دارند كه قواى سركش طبيعت در برابر او خاضع و فرمانبر دارند ! البته در اين سخن حق با آنهاست و اين منطق عموم خدا پرستان است و اساسا ممكن نيست خداپرستى را پيدا كنيم كه خود را مقهور قوانين طبيعى بداند . ما هم در بارهء طول عمر امام زمان ( ارواحنا فداه ) بفرض اينكه موضوعى بر خلاف قوانين عادى طبيعت باشد ! ، همين را ميگوئيم :