9 - دانشمند محدّث مير محمد مؤمن بن دوست محمد استرآبادى مؤلف كتاب « رجعت » مجاور مكهء معظمه كه در سال 1088 همان جا بدست دشمنان شهيد شد ، وى داماد محدّث مشهور ملّا محمد امين استرآبادى ، و مؤلف كتاب « فوائد المدنيه » است .
10 - محدّث بزرگوار سيد محمد مشهور به سيد ميرزاى جزائرى .
11 - شيخ بزرگوار عبد اللَّه بن جابر عاملى كه از بستگان مادر مادر علّامهء مجلسى بوده است .
12 - محدّث عاليمقام نامى شيخ حُرّ عاملى مؤلف كتاب « وسائل الشيعه » چنان كه خود در فائدهء پنجم آخر وسائل مينويسد : علّامهء مجلسى آخرين كسى است كه به من اجازه داد و من هم بوى اجازه دادم ! 13 - محدّث عظيم الشّأن و عالم جليل القدر ملا محمد طاهر قمى كه از مفاخر علماى ماست ، و در قم شيخ الاسلام بوده است . مؤلف كتاب « تحفة الاخيار » در ردّ صوفيه .
14 - دانشمند بزرگوار قاضى مير حسين ، چنان كه در رياض العلماء او را با همين تعبير ياد كرده و ميگويد : « وى از اساتيد اجازهء استاد استناد ( مجلسى ) ادام اللَّه فيضه است و استاد در صحّت كتاب فقه الرضا بوى اعتماد جست » .
15 - حكيم محقّق و محدّث بلند قدر ملا محسن فيض كاشانى متوفى 1091 مؤلف كتاب وافى و غيره كه از بزرگترين دانشمندان ذو فنون ماست .
16 - دانشمند بزرگ و نقّاد بصير و متبحّر در انواع علوم : سيد عليخان شيرازى متوفى بسال 1120 .
17 - دانشمند جليل القدر محمد محسن بن محمد مؤمن استرآبادى رحمة اللَّه عليه .
شاگردان علامه مجلسى
در اين بخش شاگردانى كه نزد وى تحصيل كردهاند ، يا از وى بدريافت اجازه نائل گشتهاند ، مذكور ميگردند . محدّث نورى در فيض القدسى مينويسد :
اينان دانشمندانى هستند كه من آنها را شناختهام ، در حالى كه شاگردان علّامهء