كه گفت : امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : اى جابر ! دست و پاى خود را جمع كن و در جاى خود بنشين تا آنگاه كه اين علامات را كه هم اكنون براى تو نقل ميكنم به بينى ! : نخستين علامت كشمكش بنى عباس بر سر ملك است كه گمان نمىكنم آن را به بينى ، ولى بعد از من اينها را نقل كن . علامت ديگر صدائى است كه از آسمان شنيده مىشود ، و صدائى است كه از جانب دمشق بشما ميرسد و نويد فتح ميدهد « 1 » و قريهاى از شام بنام جابيه فرو ميرود و قسمت سمت راست مسجد دمشق فرو مىريزد و گروهى از تركستان خروج ميكنند ، و بعد از آن اوضاع روم آشفته خواهد شد .
برادران ترك شما در جزيره پياده شده ، و جمعى از روم خروج نموده در رمله فرود مىآيند .
اى جابر ! در آن سال در هر نقطهاى از مغرب زمين كشمكش زياد روى ميدهد ، نخستين سرزمين غرب كه خراب مىشود ، شام است . در شام سه پرچم مختلف با هم كشمكش خواهند داشت ، يك پرچم رنگش سرخ و سفيد ، و پرچم دوم سياه و سفيد است ، و سومى پرچم سفيانى مىباشد . سفيانى به پرچم سياه و سفيد ميرسد و با هم جنگ مىكنند ، و او و تمام همراهانش را بقتل مىرساند . و بعد از آن پرچم سرخ و سفيد را تار و مار مىكند ، آنگاه هدفى ندارد جز اينكه بجلو عراقى برود .
سپس لشكر او از شام گذشته بقرقيسا ميرسد و در آنجا جنگ در ميگيرد و صد هزار نفر از ستمگران كشته مىشود .
بعد از آن سفيانى هفتاد هزار لشكر بكوفه مىفرستد . آنها مردم كوفه را يا مىكشند يا دار ميزنند و يا اسير ميگيرند . در آن ميان چند لشكر از خراسان حركت كرده و با سرعت برق ، منازل ميان راه را طى مىكنند . چند نفر از ياران قائم در ميان آنهاست . سپس مردى از غلامان اهل كوفه با گروه ضعيفى قيام مىكند ولى سرلشكر سفيانى او را در بين حيره و كوفه بقتل مىرساند .
هامش
( 1 ) در اين باره نيز سخن خواهيم گفت .