امام در زندان متوكل
متوكل بهرغم حضور امام در منطقهء عسكر كه جايى شبيه زندان بود ، دستور داد مدتى ايشان را زندانى كنند . سپس دستور قتل حضرت را صادر كرد كه البته اجرا نشد و دو روز پس از آن ، متوكل ، خود به قتل رسيد . « 1 »
متوكل به چهار تن از دژخيمان خود دستور داده بود تا با شمشيرهاى برهنه امام را به قتل برسانند ، ولى جلادان با مشاهدهء وقار و شكوه امام ، چنان تحت تأثير قرار گرفتند كه تصميم خود را فراموش كردند . « 2 »
اما سرانجام توطئهء دشمنان به ثمر نشست و ايشان به دستور معتز و سم معتمد كه در انار يا آب يا آب انار ريخته شده بود ، مسموم و در سوم رجب سال 254 هجرى قمرى به شهادت رسيد .
منبعشناسى
منابع مورد استناد مؤلف از منابع اصيل و اولى تاريخ اسلام است . اما بايد توجه داشت كه اولا ، اكثر اين منابع تأليفات علماى اهل سنتاند و از اينروى ، با گرايشات اهل تسنن تدوين شده و از ديدگاه شيعى قابل نقداند .
ثانيا ، از اين منابع ، به گونهاى محققانه و علمى استفاده نشده و مؤلف فقط در بيان تاريخها از آنها بهره گرفته است ؛ در حالىكه مىتوان با تأملى بيشتر نكات كاملترى نيز به دست آورد كه در اين نوشتار به اختصار به پارهاى از آنها اشاره شد .
نتيجه
دربارهء اين مقاله بايد گفت ، مؤلف در معرفى زندگانى امام هادى عليه السّلام به نكات بسيار ساده و ابتدايى اكتفا كرده و به ابعاد شخصيتى اين امام هيچ اشارهاى نداشته
هامش
( 1 ) . محمد باقر مجلسى ، بحار الانوار ، ج 50 ، ص 195 .
( 2 ) . همان ، ص 196 .