[ متن ترجمه ]
على الرضا ابو الحسن بن موسى بن جعفر [ عليهم السّلام ]
على بن موسى الرضا [ عليهما السّلام ] امام هشتم شيعه اثنا عشرى است . وى در مدينه و در سال 148 ق / 765 م ( بنابر قول صفدى ) ، يا بنابر قول ساير صاحب نظران كه احتمالا مطلعتر بودهاند ، در سال 151 ق / 770 م ( نوبختى ، ابن خلّكان ، ميرخواند ) متولد شد . او در شهر طوس و در سال 203 ق / 818 م وفات يافت .
منابع در سال وفات او اتفاق نظر ، اما دربارهء روز و ماه آن اختلاف نظر دارند ( آخر صفر : طبرى ، صفدى ؛ 21 رمضان : صفدى ؛ 13 ذو القعده يا 5 ذو الحجه : ابن خلّكان ) . پدر او امام موسى كاظم [ عليه السّلام ] بود ، و مادرش يك ام ولد اهل نوبه
Nubia ]
- نام سرزمينى باستانى كه در مصر و سودان امروزى قرار داشته ] بود كه نام او به شكلهاى مختلفى ذكر شده است ( شهد يا نجيه : نوبختى ؛ سكينه : ابن خلكان ؛ خيزران : ابن جوزى ) . او در بخش عمدهء حياتش هيچ نقش سياسىاى ايفا نكرد ، اما به سبب علم و تقوايش معروف بود . او از پدر خود و از عبيد الله بن ارطاة نقل حديث مىكرد و در مسجد النبى در مدينه فتوا مىداد . اولين ظهور وى بر صحنهء سياست در سال 201 ق / 816 م بود ؛ هنگامى كه خليفه مأمون او را به مرو فرا خواند و او را در مقام وارث خلافت منصوب كرد و لقب « رضا » به او داد .
منابع متفقا بيان مىدارند كه على بن موسى الرضا [ عليهما السّلام ] تمايلى به پذيرش اين