[ متن ترجمه ]
حسين بن على بن ابى طالب [ عليهما السّلام ]
او نوهء پيامبر و پسر فاطمه [ عليها السّلام ] است . شهرت او به سبب قيام وى در كربلا به تاريخ دهم محرم 61 ق / اكتبر 680 م است كه پايانى فاجعهآميز داشت .
دوران كودكى و جوانى
حسين [ عليه السّلام ] در مدينه متولد شد و تاريخ ولادت او طبق اكثر منابع ، آغاز شعبان سال چهارم ق / ژانويه 626 م بود . بنابراين او هنگام رحلت پيامبر هنوز كودك بود و به همين دليل خاطرات بسيار اندكى از جدّش داشت . شمارى از احاديث ، جملات محبتآميزى را از پيامبر نقل مىكنند كه گفته مىشود دربارهء نوههايش به كار برده است ؛ مثلا : « هركس آنان را دوست بدارد مرا دوست دارد و هركس از آنان بيزار باشد از من بيزار است » و « حسن و حسين [ عليهما السّلام ] سرور جوانان بهشتاند » ( اين جمله ، از نظر شيعيان بسيار مهم است چرا كه آن را يكى از دلايل اساسى براى اثبات حق امامت دربارهء اولاد پيامبر مىدانند . سيّد شباب اهل الجنة يكى از صفاتى است كه شيعيان به هريك از اين دو برادر مىدهند ) ؛ رواياتى ديگر پيامبر را در حالى توصيف مىكنند كه نوههاى او بر روى زانوانش يا بر روى شانههايش يا حتى هنگام سجدهء نماز بر روى پشتش بودهاند ( ابن كثير ، ج 8 ،