المصاحف » . و به در خانهء ابن مسعود رفت و از وى قرآن مىخواست ، به وى نداد ، چندان بزد كه در آن سه روز درگذشت . در خانهء وى رفت و مصحف بيرون آورد و مروان را بر آن امين كرد تا مصحفى بنوشت از آنجا چنان كه او خواست ، از تحريف و نقصان .
پنجم : كه وليد عتبهء خمرخواره را امام خلق كرد . تا وقتى كه نماز به جماعت مىكرد و در آن شب صبوحى كرده بود ، بعد از الحمد شعر مىخواند به جاى سوره .
اين است شعر :
علق القلب رباباً * بعد ما شبت شباباً
پس گفت : « هل أزيدكم انّما أنا أطرب » .
ششم : كه سعيد « 1 » بن عاص را به كوفه والى گردانيد . تا وى آنجا اظهار ظلم و معاصى كرد كه به طوامير ، تحرير آن نتوان كرد ، تا حدّى كه او را زنان از آنجا بيرون كردند به ديهى افتاد از ديههاى كوفه .
هفتم : كه عبد اللّه بن سعيد عاص را والى مصر كرد و وى آنجا ظلم فاش كرد .
چند كرّت به شكايت وى از كثرت ظلم پيش عثمان آمدند قبول نكرد . آخر الامر از خجالت خلق محمّد بن ابا بكر را به مقام وى فرستاد و در پنهان نوشت كه : « إذا جاءكم محمّد بن أبى بكر فاقتلوه » . امير المؤمنين على عليه السّلام محمد بن ابى بكر را از اين حال خبر كرده بود به معجزهء امامت . محمّد بن ابى بكر آن خطّ را از قاصد بستاند و با مدينه آمد تا سى و سه هزار تن اتّفاق كردند به كشتن او .
هشتم : كه حكم بن العاص را كه طريد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود بازخواند و ابو ذر غفارى را كه حبيب رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود از شهر بيرون كرد تا در رباط ربذه بمرد و آن رباطى است ميان عرب و روم كه به چهل فرسنگى آبدانى ندارد .
نهم : كه صحابه عمار را به وى فرستادند كه از خدا بترس و حقوق ما را به ما
هامش
( 1 ) اصل : سعد .