تاريخ محمدى ( فارسي ) — صفحة 69

مساهمون: شيخ حسن كاشى

ص٦٩

بوذست سكينه ماذر او * از حور بهشت يافته بو

جاى دگرست خيزران نام * خواندست رضاش اندر ايّام

اعداد اولاده عليه السلام

شش گوهرش از صدف برآمد * يك دانه بزرگ بر سر آمد

بر خاتم او كه جام جم بود * « بالشّكر تدوم و النّعم » بود

عمريش كه داد حى بىچون * ديذم به دو جاى خمس و عشرون

بوذش سبب وفات هم زهر * پاداش كشنده كشتهء دهر

گويند كه زهر معتصم داد * احسنت زهى خليفهء راد

ذى الحجّه به بيست و يك رسيذه * كو شد ز جهان جهان نديده

اندر مأتين به ست و عشرين * چرخش بكشنده كرد نفرين

قبرش « 1 » به قريش شهر بغداد * آن گنج در زمانه بنهاد

بوذست على امام عاشر * همچون پذران خويش طاهر

كرده لقبش به هادى ايّام * از نام على بيافته نام

يك جاش به طيّب امين خواند * يك جاش نقىّ مؤمنين خواند

هم بو الحسن است كنيت او * وه وه كه چه كنيتيست نيكو

هامش

( 1 ) در نسخهء تبريز به خطا : شهرش .