« 1 » آميخته شد ، از آن هر دو نور به مقتضاى
« 2 » آن دو گوشوارهء عرش رحمان به وجود آمدند ؛ و آن نور به ساير ائمّهء معصومين - عليهم السلام - انتقال يافت . اكنون معدن آن نور حضرت قائم آل محمّد عليه الصلاة و السلام است ؛ چه * « 3 » به مقتضاى « لولاك لما خلقت الافلاك » خلو زمانه از نور محمّدى ممتنع است ، و عالم به بركت آن نور قائم است . چنان كه حضرت رسول اللّه - صلى الله عليه و آله و سلّم - فرمود : « هذا الامر لا ينقضى حتّى يمضى فيهم اثنا عشر خليفة كلّهم من قريش » يعنى : « امر دين و مردمان باقى است ، تا بگذرد در ميان ايشان دوازده خليفه كه همه از قريش باشند » . و چون دنيا از فيض نور محمّدى كه به مهدى - عليه السلام - انتقال يافته عارى شود ، به موجب فرمودهء « فلا خير فى العيش بعد المهدى » سلسلهء انتظام دنيا منقطع گردد * . و در تورات مسطور است آنچه خلاصهء ترجمهء آن اين است كه حق تعالى فرمود كه قبول كردم من نماز و دعاى اسماعيل را ، و او را بركت و نموّ و افزونى دادم ، و بسيار گردانيدم عدد او را به واسطهء « مادماد » ، يعنى « محمّد » ؛ و زود باشد كه بيرون آورم از نسل او دوازده امام را كه هر يك ملكى باشند ، و بدهم او را گروه بسيار . و اين دليلى است از دلايل نبوّت احمد مختار ، و امامت دوازده امام عالى مقدار - عليهم صلوات اللّه الملك الجبّار - .