بِسْم اللَّه الرَّحْمن الرَّحِيم . . . . . « 1 » ايشان نهايت سعى و اهتمام به جاى آورد ، و لهذا اقل عباد اللّه القوىّ ، محمد بن اسحاق بن محمّد المحمودى المدعوّ بفاضل الدّين - اعانه اللّه رب العالمين - طلبا لمرضات اللّه تعالى ، به تحرير « منهج الفاضلين » كه كتابى است مشتمل بر ادلهء امامت ائمّهء اثنى عشر ، و براهين بطلان امامت غير ايشان ؛ و « منهج النّجاة » كه دفترى است محتوى بر بسيارى از اخبار و آثار و معجزات و كرامات حضرت سيّد المرسلين و حضرات ائمّهء معصومين - عليهم صلوات اللّه الملك المبين - و واقعات زمان ايشان ، اشتغال نمود ؛ تا هر كس كه مطالعه نمايد شناخت آن ذوات رفيع الدّرجات حاصل گردد ، [ و ] به دوستى ايشان گرايد ؛ و از مخالفان ايشان بيزار گشته ، به چوگان اقبال گوى سعادت بربايد . و چون « منهج النّجاة » خالى از بسطى نبود ، و انتساخ آن بر بعضى از اهل ايمان به سبب شواغل و موانع روزگار متعسّر ، بل متعذّر بود ، خواست كه به لغت عجم مختصرى تأليف نمايد كه مجمل احوال چهارده معصوم از فحاوى آن معلوم گردد . پس در آن شروع نمود [ ه ] ، به « انيس المؤمنين » موسوم ساخت ؛ مرتّب بر مقدّمه‌اى ، و دوازده باب ، و خاتمه‌اى .