أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 7

كعبه را بنا كرده است ، اى پروردگار من ! به حق بنا كنندهء اين خانه يعنى ابراهيم - عليه السلام - و به حق اين فرزندى كه در بطن من است ، كه اين ولادت را بر من آسان كن . پس چون فاطمهء بنت اسد اين دعا فرمود ، در كعبه گشوده شده آوازى آمد كه درآى اى فاطمه ، پس فاطمه به اندرون كعبه رفت ، و آن در بسته گرديد . و در بعضى از روايات است كه ديوار خانهء كعبه شكافته شد ، و چون فاطمه به درون رفت ، آن ديوار بهم بازآمد . جمعى كه آنجا حاضر بودند هر چند خواستند كه قفل در كعبه را بگشايند نتوانستند ؛ دانستند كه از امر حق تعالى است . و در روز چهارم فاطمهء بنت اسد از خانهء كعبه بيرون آمد و حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - را دربرداشت . پس فاطمه گفت : « مرا فضيلت است بر ديگر زنان ، از براى آنكه آسيه زن فرعون عبادت كرد خداى تعالى را در خفيه ، در جايى كه خداى تعالى دوست نمىدارد كه او را عبادت كنند در آن طور جايى مگر بر سبيل اضطرار ؛ و مريم بنت عمران درخت خرما را بجنبانيد در محل ولادت عيسى - عليه السلام - تا بخورد از آن خرماى چيده ؛ و من در خانهء خدا شدم و خوردم از ميوه‌ها و روزيهاى بهشت . و چون خواستم كه بيرون آيم ، هاتفى آواز داد كه اى فاطمه او را على نام كن ، كه او علىّ و بلند مرتبه است . و حق تعالى كه علىّ الاعلاست ، مىگويد كه اسم او را از اسم خود مشتق ساخته‌ام ، و تأديب نموده‌ام او را به ادب خود ، و واقف گردانيده‌ام او را بر علوم غامضهء خود ؛ و او آن كسى است كه بشكند بتان را در خانهء من و اذان گويد بر پشت خانه من ، و تقديس و تحميد من به جاى آورد . پس خوشا او را و دوستان و مطيعان امر او را ، و واى مر دشمنان و عاصيان امر او را . شيخ [ ابو ] على طبرسى - رحمة اللّه عليه - در كتاب « اعلام الورى » مىفرمايد كه « 7 » « لم يولد [ قطّ ] فى بيت اللّه مولود سواه [ لا ] قبله و لا بعده و هذه فضيلة خصّه اللّه تعالى [ بها ] اجلالا لمنزلته و محلّه و اعلاء