باب دويم در ذكر امام ثانى ، كاشف اسرار حقايق و معانى ، سبط زكى امام ابى محمّد حسن بن على عليهما السّلام
ولادت شريفش در مدينهء طيّبه بوده ، در شب نصف ماه مبارك رمضان سال سيم از هجرت ؛ در وقت وفات پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - هفت سال و چند ماه از عمر شريفش گذشته بود . بعد از آن مدّت سى سال با پدر بزرگوار به سر برده ، مدّت امامت و خلافتش نه سال و چند ماه ، مدت عمر گراميش چهل و هفت سال و پنج ماه و سيزده روز . وفاتش به اتّفاق اهل سير در بيست و هشتم صفر سال پنجاهم از هجرت بوده ، و به تحريك معاويهء ملعون ، مروان حكم - عليه اللّعنة - ايسونيهء لعينه را كه كنيزك عبيد اللّه بن عمر بن الخطّاب بود و خواجهء او در صفّين به قتل رسيده بود فرستاد تا جعدهء بنت اشعث را فريب داد و آن ملعونه آن حضرت را زهر داده شهيد ساخت . « 1 » نام نامى آن حضرت حسن است ، و كنيتش ابو محمّد ؛ القابش بسيار است ، از آن جمله : تقى ، و سيّد ، و زكى ، و سبط ، و ولى .