چيزى پرسيدى كه اگر بنى فاطمه آن را بدانند مىكوشند تا آن را تكه تكه ببرند .
همچنين اعتقاد به حرمت تصريح به نام آن حضرت منافات دارد با رواياتى كه مىگويد :
به نام خواندن وى بر ايشان حرام است . سپس مىافزايد : او همنام و هم كنيه پيامبر است . و بدين وسيله نام آن حضرت را آشكار كرده است . بلكه اين گونه احاديث بر تحريم تصريح به خاطر وجود حكمتى خاص دلالت دارند . و دربارهء ترس هم بايد گفت كه تفاوت نخواهد داشت چه نام آن حضرت را به صراحت ببرند يا بگويند كه وى همنام رسول خدا ( ص ) بوده است .
همچنين قول به تحريم منافات دارد با آنچه در پارهاى از روايات آمده است مبنى بر آن كه بردن نام وى روا نيست مگر تا وقتى كه خروج كند يا خداوند او را از پردهء غيب آشكار سازد .
مىتوان ميان اين اخبار را چنين جمع كرد كه تصريح به نام آن حضرت مطلقا مكروه است و بردن نام آن حضرت به صراحت يا كنايت در زمان خوف حرام است . بدين سان تنافى ميان اخبار و روايات در اين باره مرتفع مىشود . ( و الله اعلم ) .
ولادت و محل تولد آن حضرت
حضرت مهدى ( ع ) در شب نيمه شعبان سال 255 در سر من راى و در روزگار خلافت معتمد ديده به جهان گشود . شيخ مفيد گويد : پدرش امام حسن عسكرى ( ع ) ، جز وى فرزندى نه آشكارا و نه پنهانى بر جاى نگذارد و او را نيز در پنهان و خفا نگهدارى فرمود . سن امام مهدى ( ع ) ، به هنگام وفات پدرش پنج سال بود و در همان سنين اندك ، خداوند حكمت و قضاوت به او عنايت فرموده بود و او را نشانهاى براى جهانيان قرار داده بود . به وى حكمت عنايت كرد چنان كه به يحيى ( ع ) در كودكى حكمت داد و هم چنان كه عيسى بن مريم ( ع ) را در گهواره به نبوت منصوب كرد او را نيز در كودكى به مقام امامت نصب كرد . عمر وى تا امروز ( زمان نگارش اين كتاب ) كه آخر ماه صفر از سال 1345 هجرى است ، 1089 سال و شش ماه و پانزده روز مىباشد .
مادر آن حضرت
مادرش نرجس نام داشت و از بهترين كنيزان بود . در روايتى است كه نام اصلى اين زن مليكه بود .
كنيهء آن حضرت
وى هم كنيهء رسول خدا ( ص ) بود و علاوه بر اين گاه به كنيهء ابو جعفر هم خوانده مىشود .