گفته شده است كه مادر آن حضرت ، ام ولد بوده كه به او حميده بربريه مىگفتند ، همچنين به او حميد مصفاة گفته مىشده است . در مناقب آمده است : مادرش حميدهء مصفاة دختر صاعد بربرى است . و گفته شده است كه اين زن اندلسى و ام ولد و كنيتش ، لؤلؤهء بوده است .
كنيهء امام ( ع )
شيخ مفيد گويد : آن حضرت با كنيههاى ابو ابراهيم ، ابو الحسن و ابو على خوانده مىشده است . در مناقب ابن شهر آشوب آمده است : كنيهء آن حضرت ابو الحسن اول و ابو الحسن ماضى و ابو ابراهيم و ابو على بوده است . ابن طلحه در كتاب مطالب السئول مىنويسد : كنيهء آن حضرت ابو الحسن بوده است و برخى نيز كنيهء او را ابو اسماعيل ذكر كردهاند .
لقب امام ( ع )
شيخ مفيد گويد : او معروف به عبد الصالح و نيز موصوف به كاظم بود . وى در جاى ديگرى از كتاب خود گويد : او را كاظم ناميده بودند چون خشم خود را فرو مىخورد و بر كردار ستمگران صبر مىكرد به طورى كه حتى در حبس و بند آنان كشته شد . در مطالب السئول آمده است : آن حضرت القاب بسيارى داشت . كاظم ، ( كه مشهورترين القاب آن حضرت بود ) صابر ، صالح و امين .
نقش انگشترى امام ( ع )
شيخ صدوق در عيون اخبار الرضا ( ع ) و امالى به نقل از امام رضا ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : نقش انگشترى ابو الحسن موسى بن جعفر عليهما السلام ، عبارت « حسبى الله » بود .
راوى گويد : امام رضا ( ع ) دستش را باز كرد و انگشترى پدرش در انگشتش بود و آن نقش را به من نشان داد . كلينى در حديثى از امام رضا ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : نقش انگشترى ابو الحسن ، حسبى الله بود . و همچنين در بالاى اين نقش تصوير يك گل و هلال به چشم مىخورد . در فصول المهمة آمده است : نقش انگشترى امام موسى كاظم ( ع ) عبارت « الملك لله وحده » بود .
دربان امام ( ع )
دربان آن حضرت ، محمد بن فضل بوده است . در مناقب گفته شده است دربان او ، مفضل بن عمر بود .