خداوند آمرزش خواهد . خوشا به حال بندهاى كه به خاطر نعمتها و زرق و برقهاى دنيوى كه به خطاكاران داده شده ، غبطهء آنان را نخورد . خوشا به حال بندهاى كه در پى به دست آوردن آخرت باشد و به خاطر آن تلاش كند . خوشا به حال بندهاى كه آرزوهاى دروغين او را به خود سرگرم نسازد . اى پسر جندب ! كسى كه با برادرش ناخالصى كند و او را كوچك شمارد و با او دشمنى كند خداوند آتش را جايگاه او قرار مىدهد . و كسى كه به مؤمنى حسادت كرد ايمان در قلب او حل مىشود ( از بين مىرود ) چنان كه نمك در آب . اى زادهء جندب ! كسى كه در راه برآورده ساختن نياز برادرش گام بر مىدارد چونان كسى است كه ميان صفا و مروه سعى مىكند . و كسى كه نياز برادرش را به جاى آورد همچون كسى است كه در راه خدا در خون خويش غلتيده است . و خداوند هيچ مردمى را عذاب نكرد مگر هنگامى كه حقوق برادران تهيدستشان را خوار و سبك شمردند . اى فرزند جندب ! به شيعيان ما اين پيغام را برسان و بديشان بگوى مذاهب گوناگون شما را از راه به در نبرد . به خدا سوگند ! ولايت و دوستى ما مگر با پرهيزگارى و اجتهاد در دنيا و يارى كردن برادران در راه خدا ، نصيب نمىشود و كسى كه به مردم ستم مىكند از شيعيان ما نيست . اى فرزند جندب ! هر كه خود را از دستاوردش محروم سازد همانا براى ديگرى گرد آورده است و كسى كه از هواى خويش پيروى كرد همانا از دشمنش فرمان برده است و آن كس كه به خداوند اطمينان كرد خداوند نيز او را از مهمات امور دنيوى و اخرويش كفايت مىكند و آنچه را كه از او پوشيده است برايش نگه مىدارد . به تحقيق ناتوان شد كسى كه براى هر مصيبتى ، صبرى چاره نكرد و براى هر نعمتى ، شكرى به جاى نياورد و براى هر سختى آسانى مهيا نساخت . خودت را در هر مصيبتى كه در فرزندان يا مال و يا هر سختى كه پيشامد مىكند صبورى ده ، زيرا خداوند امانتى را كه داده مىستاند و آنچه را كه بخشيده مىگيرد تا ميزان صبر و سپاسگزارى تو را با آنها امتحان كند . به خداوند اميدوار باش اميدى كه ترا بر نافرمانىاش دلير نكند و از او بترس ، ترسى كه ترا از رحمتش نوميد مكند . بدانچه خداوند برايت قرار داد قناعت كن و چيزى را كه نمىتوان بدان دست يا بى تمنا مكن به وقت ثروت ( و راحت ) خوشحال و مغرور و وقت فقر بىتاب و ناشكيبا مباش . هيچگاه درشت خوى بد خلق مباش كه مردم نزديكى با تو را ناخوش دارند و هيچگاه سبكى مكن كه هر كس تو را شناخت ، تحقيرت كند . با كسى كه برتر از تو است بد سلوكى مكن و كسى را كه فرو دست تو است به ريشخند مگير . از سبك عقلان اطاعت مكن . هيچگاه بر كفايت كسى تكيه و اعتماد مكن و هنگام انجام هر كارى به نيكى تأمل كن تا پيش از آنكه در ورطهء آن در افتى و پشيمان شوى ، راه ورود بدان را از راه خروجش بازشناسى . نفس خود را دشمنى فرض كن كه با آن جهاد مىكنى و امانتى بگير كه آن را بازپس مىدهى به درستى كه تو خود طبيب نفست
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 100
مساهمون: على حجت كرمانى
ص١٠٠