و تا يك سال به آن مواظبت نمايد مىنويسد خداى تعالى او را نزد خود از جملهء مستغفرين بالأسحار ، و واجب مىگرداند بر خود مغفرت او را » - و اللَّه الموفّق و المعين » .
و سنّت است كه به واسطهء چهل شخص يا بيشتر از برادران مؤمن دعا كنى به اين طريق كه :
اللّهمّ اغفر لفلان و فلان
، و اسم ايشان را ذكر كنى تا آخر .
و بعد از آن هفتاد مرتبه بگوئى :
استغفر اللَّه ربّى و اتوب اليه
. و سزاوار آنست كه استغفار را به انگشتان دست راست خود بشمارى ، و دست چپ را برداشته به جانب آسمان گشاده دارى ، چه روايت كرده است آن را رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » به سند صحيح . و اگر استغفار را به صد مرتبه رسانى افضل و بهتر است ، و ثواب آن بيشتر .
و بعد از آن هفت نوبت بگوى :
استغفر اللَّه الّذى لا إله الّا هو الحى القيّوم ، لجميع ظلمى و جرمى و اسرافى على نفسى ، و اتوب اليه .
[ از خداوندى كه معبودى جز او نيست و زنده و پاينده است نسبت به تمامى ستمها و جرم و زياده روى بر نفسم آمرزش مىطلبم و به سويش بازمىگردم ] .
و بعد از آن بگوى :
ربّ أسأت و ظلمت نفسى ، و بئس ما صنعت ، و هذه يداى يا ربّ جزاء بما كسبت ، و هذه رقبتى خاضعة لما اتيت ، و ها انا ذا بين يديك ، فخذ لنفسك من نفسى الرّضا حتّى ترضى ، لك العتبى لا اعود .
[ پروردگارا بد كردم و به خود ستم نمودم و آنچه كردهام زشت بوده ، پروردگارا اين دو دستم به سزاى آنچه كردهام ، و اين گردنم خاضع و ذليل نسبت به آنچه به عمل آوردهام ، و هان اين من در پيشگاه تو ، پس آنچه موجب خرسندى توست از من بستان تا راضى شوى . تو را سزد كه مرا كيفر دهى ، من ديگر
منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى) — صفحة 397
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٩٧