[ خداوندا من به پيامبرت پيامبر رحمت و خاندان او به تو رو مىآورم و آنان را در پيش حوائجم وامىدارم ، پس به حق آنان مرا در دنيا و آخرت آبرومند و از مقربان گردان . خداوندا به حق آنان مرا رحمت فرست و عذابم مكن ، و به حق آنان هدايتم نما و گمراهم مساز ، و به حق آنان روزيم ده و محرومم مدار ، و حوائج دنيا و آخرتم را بر آور كه تو بر هر چيز توانايى و به همه چيز دانا ] .
پس افتتاح كن ركعت اول را به تكبيرات سبعه با ادعيهء ثلاثه . و افضل آنست كه در ركعت اول بعد از حمد سورهء
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را سى نوبت بخوانى ، و در ركعت دوم سورهء
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
، و در شش ركعت باقى سورههاى دراز مثل سورهء انعام و كهف و انبيا و يس و حواميم و هر سورهء ديگر كه در درازى مشابه اينها بوده باشد .
و جايز است ترا كه در همهء نوافل سوره را از روى مصحف بخوانى و اگر چه بعضى از سور ديگر در خاطر داشته باشى ، اما در نمازهاى فريضه از روى مصحف خواندن جايز نيست مگر آنكه مطلقا سورهاى از بر نداشته باشد چه درين صورت تجويز خواندن از روى مصحف شده است . و بعضى از فقها - رضوان اللَّه عليهم - خواندن از روى مصحف را در فرايض و نوافل مطلقا جايز داشتهاند ، نهايتش اين قول ضعيف است و غير معمول ، و عمل بر قول اول است . و اگر وقت تو تنگ شود از خواندن سورههاى دراز ، كافى است خواندن حمد و توحيد در هر ركعت و جائز است كه اختصار كنى به حمد تنها همچون ساير نوافل .
و بدان كه اتّفاق كردهاند علماى ما - قدّس اللَّه أرواحهم - بر اينكه همچنان كه قنوت در نمازهاى واجبى سنّت است در هر ركعت دوم از نوافل نيز سنّت است ، چه روايت كرده است آن را ثقة الاسلام در كتاب « كافى » به سند صحيح از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام . و كافى است از قنوت اينكه بگوئى :