الهى كيف ادعوك و قد عصيتك ، و كيف لا ادعوك و قد عرفت حبّك في قلبى و ان كنت عاصيا ، مددت اليك يدا بالذّنوب مملوّة ، و عينا بالرّجاء ممدودة . مولاى انت عظيم العظماء ، و انا اسير الاسراء ، انا الاسير بذنبى ، المرتهن بجرمى . الهى لئن طالبتنى بذنبى لاطالبنّك بكرمك ، و لئن طالبتنى بجريرتى لاطالبنّك بعفوك ، و لئن امرت بى الى النّار لاخبرنّ اهلها انّى كنت اقول لا إله الّا اللَّه ، محمّد رسول اللَّه . اللّهمّ انّ الطّاعة تسرّك ، و المعصية لا تضرّك ، فهب لى ما يسرّك ، و اغفر لى ما لا يضرّك ، يا ارحم الرّاحمين .
[ خداى من چگونه بخوانمت با آنكه نافرمانيت كردهام ، و چگونه نخوانمت با آنكه دوستى تو را در دلم مىيابم هر چند كه نافرمانم . دستى را به سويت دراز كردهام كه از گناه سرشار است ، و چشمى را به تو دوختهام كه به اميد ناظر است .
مولاى من ! تو بزرگ بزرگانى و من اسير اسيران ، من اسير به گناه و گروگان به جرم خويشم . خداى من اگر مرا به گناهم بگيرى من تو را به كرمت مىگيرم ، و اگر مرا به جرمم بستانى من تو را به عفوت مىستانم ، و اگر فرمان دهى مرا به آتش برند دوزخيان را گويم كه من گويندهء لا إله الا اللَّه ، محمد رسول اللَّه بودهام . خداوندا فرمانبرى تو را مسرور مىسازد ولى معصيت به تو زيانى نمىرساند ، پس به من ببخش آنچه را كه تو را مسرور مىسازد ، و بر من ببخش آنچه را كه به تو زيانى نمىرساند ، اى مهربانترين مهربانان ] .
و همچنين از جمله ادعيهء متوسطه كه در قنوت ، خواندن آن لايق است دعائى است كه از ادعية الوسائل الى المسائل است كه از ثامن ائمّهء هدى امام رضا - عليه التّحيّة و الثّناء - روايت شده است ، و هى هذه :
اللّهمّ انّ الرّجاء لسعة رحمتك انطقنى باستقالتك ، و الامل لاناتك و رفقك شجّعنى على طلب امانك و عفوك ، و لى يا ربّ ذنوب قد واجهتها اوجه الانتقام ، و خطايا قد لاحظتها اعين الاصطلام ، و استوجبت بها على عدلك اليم العذاب ،
منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى) — صفحة 379
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٧٩