و ظاهرتر آنست كه متأخّرين علماء ما - قدّس اللَّه أرواحهم - بر آن رفتهاند كه :
وقت مضيّق وقت فضيلت است نه وقت ادا ، و وقت ادا مىكشد تا وقت خاصّهء عشا داخل شود . بس برائتى كه امام عليه السّلام اظهار فرمودهاند محمول است بر آنكه نسبت به كسى باشد كه تأخير تا آن وقت را كه عبارت از نمودار شدن ستارهها است واجب داند .
[ اهميت اذان و اقامه در نماز مغرب ]
و سزاوار آنست كه اذان و اقامت نماز مغرب را ترك نكنى ، بدرستى كه جماعتى از علماء ما مثل سيّد مرتضى علم الهدى ، و ابن ابى عقيل ، و ابن جنيد - قدّس اللَّه أرواحهم - قائل به وجوب آن شدهاند ، بلكه بعضى از علما نماز مغرب را به ترك اذان و اقامت آن عمدا باطل دانستهاند و حكم به بطلان نماز كردهاند .
و هر گاه كه اذان گفتى پس فصل كن ميان اذان و اقامت به نفس زدنى يا نشستنى ، بدرستى كه روايت شده است از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمودهاند :
من جلس فيما بين اذان المغرب و الاقامة كان كالمتشحّط بدمه في سبيل اللَّه .
يعنى : « هر كس در ميان اذان و اقامت نماز مغرب بنشيند ، بوده باشد ثواب او مانند ثواب كسى كه در راه خداى تعالى در خون خود تپيده باشد يعنى شهيد شده باشد » . و دعائى كه در ميان اذان و اقامت مغرب بايد خواند اينست :
[ دعاى ما بين اذان و اقامهء مغرب ]
اللّهمّ انّى اسألك باقبال ليلك و ادبار نهارك ، و حضور صلواتك و اصوات دعاتك ، و تسبيح ملائكتك ، ان تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و ان تتوب علىّ ،
إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
.
[ خداوندا به رو آوردن شب و پشت كردن روزت ، و رسيدن وقت نمازهايت و صداهاى خوانندگانت و تسبيح فرشتگانت از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل