باب چهارم در آنچه از وقت غروب آفتاب تا هنگام خواب مبادرت به آن بايد نمود
[ مقدمه ]
ببايد دانست كه اول وقت نماز مغرب بنا بر قول مشهور از وقت بر طرف شدن سرخى است كه در جانب مشرق ظاهر مىشود ، و وقت فضيلت آن مىكشد تا غايب شدن شفق ، و وقت اداء آن تا آنكه باقى ماند به نصف شب آن مقدار وقت كه سه ركعت شام و چهار ركعت خفتن را در آن توان كردن .
پس هر گاه كه متحقّق شود دخول وقت نماز مغرب ، ده بار بايد گفت آن چيزى را كه روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » به سند صحيح از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام از دعاء نوح على نبيّنا و عليه السّلام ، « 1 » و همچنين بايد گفت آن چيزى را كه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب « كافى » به سند صحيح از امام الباطن و الظاهر امام محمّد باقر عليه السّلام . « 2 » و اين هر دو دعا در ادعيهء طلوع فجر سبق ذكر يافت . و بايد كه دست خود را بر فرق سر گذارى و پس از آن بر روى خود فرود آرى و محاسن خود را به مشت بگيرى و بگوئى :
هامش
( 1 ) ص 19 .
( 2 ) ص 20 .